Gli occhi di Salgado
Senza parla',
senza pute' parla',
zitto cchiù zitto senza fà' rummore...
Tiempo ca vaie,
tiempo ca viene e vaie,
puortame ammore, nun me lassa' sulo maie...
E dimme ancora, tu ce pienze maie, a chill'uocchie
tu ce pienze maie,
quann'è sera primma e t'addurmì' comme faie?
Raggi 'e sole appise 'nfaccia 'o muro,
cchiù ve guardo e cchiù me fà' paura
chistu munno ca se scorda 'e figli 'e nisciuno...
No nun parla',
nun può parla'...
Primm' 'e guarde e po' te ne vaie,
ma 'stu friddo nun te lassa maie,
è 'na mano ca te cerca e te vo' acchiappa'...
E vulesse ca,speranno a Dio, fosse sulo 'nu penziero mio
arrubbato 'na matina 'e vierno mmiez''a via...
Senza parla',
famme sulo guarda',
'na faccia antica ride 'int''e capille tuoie...
Los ojos de Salgado
Sin hablar,
sin poder hablar,
cállate más, más silencio sin hacer ruido...
El tiempo que va,
el tiempo que viene y va,
llévame amor, no me dejes solo nunca...
Y dime otra vez, ¿tú piensas alguna vez, en esos ojitos
tú piensas alguna vez,
cuando es tarde antes de dormirte como haces?
Rayos de sol en la cara contra la pared,
te miro más y más me da miedo
este mundo que olvida a los hijos de nadie...
No, no hables,
no puedes hablar...
Primero miras y luego te vas,
pero este frío nunca te deja,
es una mano que te busca y te quiere atrapar...
Y quisiera que, esperando a Dios, fuera solo un pensamiento mío
robado una mañana de invierno en medio de la calle...
Sin hablar,
déjame solo mirar,
una cara antigua ríe entre tus cabellos...
Escrita por: Corrado Sfogli / Michele Signore