De Oude Vrouw
De koffe pruttelt op het theelichtje
En ze bladert in haar plaatjesboek
Ze is niet alleen, de oude vrouw
Meneer Parkinson is op bezoek
Ze kan nog lezen in haar boek
Omdat haar handen net zo trillen als haar hoofd
Ze heeft geen pijn, het oude mens
Meneer Reuma is tijdelijk verdoofd
Op het buffet leunt een vergeeld portret
Tegen een oude kaarsenstandaard aan
Het is de foto van haar man
Die met een vrouw die Kanker heet is meegegaan
Ze sluit het boek, ze heeft het uit
En ze laat de handen rusten in de schoot
Ze verwacht bezoek, die oude vrouw
Laat haar niet wachten, meneer de Dood
La Anciana
El café burbujea en la vela
Y ella hojea su álbum de fotos
No está sola, la anciana
El señor Parkinson está de visita
Todavía puede leer en su libro
Porque sus manos tiemblan tanto como su cabeza
No siente dolor, la vieja mujer
El señor Reuma está temporalmente adormecido
En el aparador descansa un retrato amarillento
Apoyado en un antiguo candelabro
Es la foto de su esposo
Que se fue con una mujer llamada Cáncer
Cierra el libro, ha terminado
Y deja descansar las manos en su regazo
Espera visita, esa anciana
No la hagas esperar, señor Muerte