De Tol Van De Roem
Ik stond gekweld aan de reling
Onder mij lag de ruwe zee
Ik had geen ruimte meer, geen speling
Ik moest van boord, ik wou niet meer mee
Ik voelde een hand op mijn schouder
Ik keek om, daar stond een man
Hij leek op mij, maar was veel ouder
En zei: "Ik weet waarom je niet meer kan
Jij bleef op twee gedachten hinken
En wie zo voor de golf uit rent
Die is te traag en zal verdrinken
Je moet ze tonen wie je bent
In het dal van de tranen met tuitenberg
Ligt een man, die de top wou bereiken
Zo dood als een pier, en men zei hem nog zo
Dat hij nooit naar beneden mocht kijken
Wie omkijkt, mijn vriend, op weg naar de top
Die zal zijn doel nooit bereiken
Hij wordt misselijk van de hoogtevrees
Heimwee en de stank van lijken"
"Ik heb", zei ik toen "op de top van de berg
Mijn leven gewaagd om dit te bereiken
Wat heb je er aan de winnaar te zijn
Als je niet naar de verliezer mag kijken"
"Niet lullen", mijn vriend "dit is de top
Die heb je zo graag willen halen
En dat je die vreugde niet delen kunt
Is de tol die je moet betalen"
Het is de tol van de roem
Dat de schoen altijd wringt
Je praat niet met proleten
Terwijl je wel voor ze zingt
Dat is de tol van de roem
Je kan doen wat je wil
Want de worm in de appel
Zie je niet aan de schil
Ik sta gekweld aan de reling
Pal voor mij ligt de donkere zaal
Ik breek voor twee uur de verveling
Een glimlach in het tranendal
Ik geef geen hand meer, maar een vinger
Ik zal je leiden, wees niet bang
Ik zal voor je dansen, voor je zingen
Maar lekker blijft een vinger lang
Dat is de tol van de roem
En dat doet me verdriet
Want ik wilde mezelf zijn
Aan het eind van dit lied
Dat is de tol van de roem
En die krans bij mijn dood
Die mag je houden
Want ik was niet zo groot
El Precio de la Fama
Estaba atormentado en la barandilla
Bajo mí estaba el mar agitado
No tenía espacio, ni margen
Tenía que bajarme, ya no quería seguir
Sentí una mano en mi hombro
Miré, ahí estaba un hombre
Se parecía a mí, pero era mucho mayor
Y dijo: 'Sé por qué ya no puedes más'
Tú seguías indeciso
Y quien corre delante de la ola
Es demasiado lento y se ahogará
Debes mostrar quién eres
En el valle de las lágrimas con montaña de pañuelos
Yace un hombre que quería alcanzar la cima
Tan muerto como un clavo, y le dijeron una y otra vez
Que nunca debía mirar hacia abajo
Quien se da la vuelta, amigo mío, en el camino hacia la cima
Nunca alcanzará su objetivo
Se marea de vértigo
Nostalgia y el hedor de los cadáveres'
'Dije entonces 'en la cima de la montaña
Arriesgué mi vida para lograr esto
¿De qué sirve ser el ganador
Si no puedes mirar al perdedor?'
'No hables tonterías', amigo mío 'esta es la cima
Que tanto deseabas alcanzar
Y que no puedas compartir esa alegría
Es el precio que debes pagar'
Es el precio de la fama
Que el zapato siempre aprieta
No hablas con plebeyos
Mientras les cantas
Ese es el precio de la fama
Puedes hacer lo que quieras
Porque el gusano en la manzana
No se ve en la cáscara
Estoy atormentado en la barandilla
Justo frente a mí está la oscura sala
Rompo la monotonía por dos horas
Una sonrisa en el valle de lágrimas
Ya no doy la mano, solo un dedo
Te guiaré, no tengas miedo
Bailaré para ti, cantaré para ti
Pero 'rico' solo dura un dedo
Ese es el precio de la fama
Y eso me entristece
Porque quería ser yo mismo
Al final de esta canción
Ese es el precio de la fama
Y esa corona en mi muerte
Puedes quedártela
Porque no fui tan grande