De Vlinder En Be Bloem
Ik wil u het verhaal vertellen
Van de vlinder en de bloem
Want de bloem, die kon niet spreken
En de vlinder zei: zoem, zoem
Al weken stond ons bloempje
In haar bed in het plantsoen
Het voelde zich zo eenzaam
Maar het kon er niets aan doen
Het had geen stem om 'nee' te zeggen
Dat het eenzaam was
En geen arm om mee te wenken
"Kom bij mij, hier tussen het gras"
Op een dag kwam er een vlinder
En u weet wat vlinders doen
Beetje vliegen, beetje kijken
Wat er te koop is in het plantsoen
En de bloem, ze zag de vlinder
Wilde roepen: "Kom bij mij"
Maar een bloem, die kan niet spreken
Dus, de vlinder vloog voorbij
De vlinder was wat moe geworden
Van dat vliegen in het plantsoen
Toen ging hij even rusten
Ach, u weet wat vlinders doen
Op het topje van een grasspriet
Keek hij in het wilde weg in het rond
Tot hij daar opeens de bloem zag
Die er mooi te wezen stond
De vlinder kon zich niet beheersen
Ach, u weet wat vlinders doen
Hij fladderde naar de bloem toe
Lipjes tuitend voor een zoen
Hij daalde teder in haar kelk af
Zei: "Ik weet niet wat ik ruik"
De bloem kon haar gemoed niet luchten
Maar dacht: ik heb een vlinder in mijn buik
Doch, een vlinder hoeft geen woorden
Ach, u weet hoe vlinders zijn
Hij zoemde: "Bij jou wil ik blijven
O, mijn bloeme mijn
Ik zal je meeldraden vertroetelen
Tot dit bed is volgepropt"
De bloem, die hem nog als rups gekend had
Dacht: hij heeft zich leuk ontpopt
Eeuwig geluk scheen hen beschoren
In het eenvoudige plantsoen
Maar het verhaal zal triest verlopen
Want u weet wat bloemen doen
Toen het avond was geworden
En de bloem zich sloot
Kneep ze met haar sterke kelkje
De tere vlinder dood
Een traan rolde langs haar stengel
Maar er was niets meer aan te doen
En vanaf die trieste avond
Weten de vlinders in het plantsoen
Je moet van bloemen houden
Zolang het dag zal zijn
Maar des avonds moet je weggaan
Anders knijpen ze je fijn
La Mariposa y la Flor
Quiero contarles la historia
De la mariposa y la flor
Porque la flor, no podía hablar
Y la mariposa decía: zumbido, zumbido
Por semanas estuvo nuestra florecita
En su lecho en el parterre
Se sentía tan sola
Pero no podía hacer nada al respecto
No tenía voz para decir 'no'
Que estaba sola
Y no tenía brazo para saludar
'Ven a mí, aquí entre la hierba'
Un día llegó una mariposa
Y ya saben lo que hacen las mariposas
Un poco volar, un poco mirar
Lo que hay en el parterre
Y la flor, vio a la mariposa
Quiso gritar: 'Ven a mí'
Pero una flor, no puede hablar
Así que la mariposa pasó de largo
La mariposa estaba un poco cansada
De volar en el parterre
Así que decidió descansar un rato
Oh, ya saben lo que hacen las mariposas
En la punta de una brizna de hierba
Miraba a su alrededor distraídamente
Hasta que de repente vio la flor
Que estaba hermosa
La mariposa no pudo contenerse
Oh, ya saben cómo son las mariposas
Revoleteó hacia la flor
Con los labios listos para un beso
Descendió tiernamente en su cáliz
Dijo: 'No sé qué estoy oliendo'
La flor no podía expresar sus sentimientos
Pero pensó: tengo mariposas en el estómago
Pero una mariposa no necesita palabras
Oh, ya saben cómo son las mariposas
Zumbó: 'Quiero quedarme contigo
Oh, mi flor mía
Acariciaré tus estambres
Hasta que este lecho esté lleno'
La flor, que lo había conocido como oruga
Pensó: se ha transformado de manera divertida
La felicidad eterna parecía estarles destinada
En el sencillo parterre
Pero la historia tendrá un final triste
Porque ya saben qué hacen las flores
Cuando llegó la noche
Y la flor se cerró
Apretó con su fuerte cáliz
A la tierna mariposa hasta matarla
Una lágrima rodó por su tallo
Pero ya no había nada que hacer
Y desde esa triste noche
Las mariposas en el parterre saben
Debes amar a las flores
Mientras sea de día
Pero por la noche debes irte
O de lo contrario te aplastarán