De zwerver
Jarenlang had hij gezworven
Daar waar de wind hem bracht
Hij was tot op de draad bedorven
Geen wet of hij had haar verkracht
Hij dronk meestal van een ander
De een of andere jenever
Om dan tot slot als dank
Te kotsen op de gever
Maar al was hij dan een loeder
Met een vuile vinger na te wijzen
Hij hield nog van zijn moeder
En dat was in hem te prijzen
Zelfs heilsoldaten spraken schande
Maar dat hielp geen zier
Hem legde je niet aan contrabande
Met een spreuk uit een brevier
Hij sliep meestal bij een ander
Kwam zonder woorden tot daden
Liet dan tot slot als dank
Een kind, de luis, de maden
Je kunt op dat slag gaan schelden
Ze met een vuile vinger na staan wijzen
In de oorlog zijn het helden
En dat is in ze te prijzen
Hij stierf zoals hij leefde
Zijn laatste adem was een vloek
Waarvan de aarde beefde
Tot in de verste hoek
Hij werd begraven bij een ander
Die werd verzocht wat op te schuiven
Die kreeg daarvoor als dank
Bezoeken van de duivel
In zijn zerk wist men te kerven
Kijk hier, levende wijzen
Hier wist een man te sterven
En dat was in hem te prijzen
El vagabundo
Durante años había vagado
Donde el viento lo llevaba
Estaba completamente corrompido
No había ley que no hubiera violado
Solía beber de otros
Cualquier tipo de licor
Para luego, como agradecimiento
Vomitar sobre el dador
Aunque fuera un despreciable
Señalado con el dedo sucio
Aún amaba a su madre
Y eso era para elogiar
Incluso los soldados de la salvación hablaban mal
Pero no servía de nada
No podías controlarlo
Con una oración de un breviario
Solía dormir en casa ajena
Pasaba de las palabras a los hechos
Y luego, como agradecimiento
Dejaba un niño, piojos, gusanos
Puedes insultar a esa clase de personas
Señalarlos con el dedo sucio
En la guerra son héroes
Y eso es para elogiar
Murió como vivió
Su último aliento fue una maldición
Que hizo temblar la tierra
Hasta en el rincón más lejano
Fue enterrado junto a otro
A quien se le pidió que se moviera
Y como agradecimiento
Recibió visitas del diablo
En su tumba supieron grabar
Mira aquí, vivos
Aquí un hombre supo morir
Y eso era para elogiar