Er Is Hoop
Er was een man die niet langer God ontkende
Hij dacht: als ik in Hem geloof dan moet Hij er wel zijn
"Er is hog hoop", riep hij dwars door de ellende
Zoiets als water drinken, en denken: heerlijk, wijn
Het was in een tijd dat de verwarring groot was
De dreiging van de bom haalde de pit eruit
Je zou, als leek, geneigd zijn te denken dat God dood was
Een gat in de markt dus voor een positief geluid
De man riep: "Kom, ik ken de weg, de waarheid en het leven
Als je erkent dat je een zondaar bent
Moet je mij je vertrouwen geven
Krijg ik een c-omroep en een zetel in het parlement"
Hij zag zichzelf al zitten in de hemel
Zij het op gepaste afstand van Zijn Vaders troon
Hij dacht: als God mijn vader is, wat ik aan mag nemen
Moet ik een halfbroer wezen van Gods zoon
En hoewel er velen zeiden dat die vent getikt was
Erkenden anderen hem onherroepelijk als hun Heer
Hij riep dat alles voorbeschikt was
En keek dientengevolge niet goed uit in het verkeer
Zo kwam hij onverwachts op een kruispunt om het leven
Daar hebben zijn discipelen drie dagen devoot gewacht
Zij hebben hem zelfs een vierde dag de kans gegeven
En hem toen naar het crematorium gebracht
Daar was het of God zelf zich met de plechtigheid bemoeide
De schoorsteen wou niet trekken en de rook sloeg neer
Zo stikte gans de achterban, terwijl hun Heer verschroeide
Er is nog hoop; dat zie je dan maar weer
Hay Esperanza
Había un hombre que ya no negaba a Dios
Pensaba: si creo en Él, entonces debe existir
"Hay esperanza", gritó a través de la desgracia
Algo así como beber agua y pensar: delicioso vino
Fue en una época de gran confusión
La amenaza de la bomba desinflaba el ánimo
Podrías, como profano, pensar que Dios estaba muerto
Un nicho de mercado para un mensaje positivo
El hombre exclamó: "Ven, conozco el camino, la verdad y la vida
Si reconoces que eres un pecador
Debes confiar en mí
¿Recibo una cadena de televisión y un asiento en el parlamento?"
Se imaginaba sentado en el cielo
Aunque a una distancia respetuosa del trono de su Padre
Pensaba: si Dios es mi padre, lo cual puedo asumir
Debo ser medio hermano del hijo de Dios
Y aunque muchos decían que ese tipo estaba loco
Otros lo reconocían irrevocablemente como su Señor
Decía que todo estaba predestinado
Y, en consecuencia, no prestaba atención al tráfico
Así que llegó inesperadamente a una encrucijada en la vida
Allí sus discípulos esperaron devotamente tres días
Incluso le dieron una oportunidad el cuarto día
Y luego lo llevaron al crematorio
Fue como si Dios mismo se involucrara en la ceremonia
La chimenea no quería funcionar y el humo se dispersaba
Así que la congregación se asfixió mientras su Señor se quemaba
Todavía hay esperanza; eso es lo que se ve