Slaapliedje
Er was eens een prinsesje
Onschuldig, lief, een kind
Ze had twee blauwe ogen, zo mooi
En ze was blind
Er kwam een prins uit het Westen
Zij was toen zeventien
Hij toonde haar zijn toverstaf
En zij kon zien
Ga maar slapen kleine
Je wereld is nog klein
Je mag nog even dat prinsesje
Lief en onschuldig zijn
Soms, als ik je moet troosten
In je redeloos verdriet
Heb ik het gevoel van binnen
Dat je al ziet
Ze kon haar ogen niet geloven
Toen zij voor het eerst de wereld zag
Ze vroeg de prins: "Was het altijd zo"
Hij zei: "Sinds jaar en dag"
Ze zei: "Ik zie geen liefde
Alleen verdriet en pijn
Jij moet dus kiezen tussen
Zien of een blind prinsesje zijn"
Ga maar slapen kleine
Je wereld is nog klein
Je hoeft nog niet te kijken
Naar het verdriet, de pijn
Ik kan je nu nog troosten
Ik zie wat jij niet ziet
Ga maar lekker slapen
Je hoeft nog niet
Canción de cuna
Había una vez una princesita
Inocente, dulce, una niña
Tenía dos ojos azules, tan hermosos
Y ella era ciega
Llegó un príncipe del Oeste
Ella tenía diecisiete años entonces
Él le mostró su varita mágica
Y ella pudo ver
Ve a dormir, pequeña
Tu mundo aún es pequeño
Todavía puedes ser esa princesita
Amorosa e inocente
A veces, cuando tengo que consolarte
En tu desconsolada tristeza
Siento por dentro
Que ya puedes ver
No podía creer lo que veían sus ojos
Cuando vio el mundo por primera vez
Le preguntó al príncipe: "¿Siempre fue así?"
Él dijo: "Desde hace mucho tiempo"
Ella dijo: "No veo amor
Solo tristeza y dolor
Así que debes elegir entre
Ver o ser una princesita ciega"
Ve a dormir, pequeña
Tu mundo aún es pequeño
No necesitas mirar
La tristeza, el dolor
Puedo consolarte ahora
Veo lo que tú no ves
Ve a dormir tranquilamente
Todavía no es necesario