Humanoïde
Est-ce que tu t'es d'jà fait rabaisser par celle que t'aimais secrètement ?
Gentille en privé mais, d'vant les gens, cruelle et légère
Est-ce que t'as d'jà tapé quelqu'un juste pour qu'on te respecte ?
Sans excuse, est-ce que t'as d'jà regretté au point d'ber-ger ?
Est-ce que tu t'es d'jà dit : "Faut qu'j'me secoue, j'ai plus 16 ans" ?
N'être plus qu'une âme perdue, errer et rôder des heures
Voir un mec s'faire racketter, appeler au s'cours et pisser l'sang
Dans le même wagon du RER où t'étais seul
Est-ce que t'as détourné l'regard ? Dégoûté face à ta propre lâcheté
Est-ce qu'après t'as fait des trucs de malade juste pour t'racheter ?
Est-ce pour ça qu't'as été violent quand la prof t'a jeté ?
Est-ce que tu t'es identifié au taf de Kourtrajmé ?
Est-ce que tu gardais, à l'époque
Des secrets d'famille lourds dont tu peux même pas parler à tes potes ?
Même pas deux balles pour un café, rêvais-tu d'sauter la serveuse ?
L'été, à Paris, dans les parcs, tu sortais la serviette
Est-ce que t'as d'jà ressenti l'ivresse en t'imaginant la tristesse
De ceux qui te connaissent si tu t'faisais sauter la cervelle ?
Est-ce que t'as d'jà ressenti la nature, au point qu'ça en soit douloureux ?
Aimerais-tu partir en souhaitant bonne chance à tous les reufs ?
Est-ce que tu t'es d'jà menti à toi-même ?
Est-ce que t'as été surpris quand on t'a dit : "On tient à toi, mec" ?
Est-ce que tu serais fidèle, même terrifié avec un flingue sur la tempe ?
Est-ce que t'as honte de vérifier qu't'es bien coiffé sur la tof ?
As-tu déjà brisé d'tes mains la vitrine d'un zin-gam ?
Victime du seum et du stress qui détruit nos organes
En regardant goutter ton sang, t'es-tu déjà planqué
Pour recompter ta somme jusqu'à c'qu'un condé t'assomme ?
Est-ce que tu t'réveilles au milieu d'la nuit ? Encore une inspi'
En sachant qu'l'alcool et les spliffs abîment le corps et l'esprit
T'es-tu remis avec elle après qu'elle t'ait été infidèle ?
Est-ce que t'oublies que tu l'as détestée et t'as envie d'elle ?
Est-ce que, pour n'pas la gifler, t'as dû te battre contre l'instinct ?
T'es-tu juré que plus jamais tu perdrais l'contrôle à c'point ?
Est-ce que t'étais comme vide quand ils t'ont annoncé ?
T'en es-tu voulu de n'pas pleurer sa mort ? Est-ce que tu t'es forcé ?
Est-ce que c'est venu plus récemment, pour un détail anodin ?
Au point de chialer toute la nuit sur un vieux son de rap français ?
J'ai pas fait d'études, j'emmerde tes politiques, j'ai pas fait HEC
J'ai pas b'soin d'ça pour m'exprimer quand j'vois des pauvres sur la chaussée
J'connais les tafs de merde, les potes qui partent, le shit dans la chaussette
J'me suis longtemps d'mandé si j'pouvais faire quelque-chose mais, là, je sais
Non, j'ai pas fait l'ENA ni Sciences Po, j'ai pas fait HEC
J'ai pas b'soin d'ça pour m'exprimer quand j'vois des pauvres sur la chaussée
J'connais les tafs de merde, les potes qui partent, le shit dans la chaussette
J'me suis longtemps d'mandé...
J'viens d'un monde où même les morts sont à vendre, j'avance car l'avenir m'attire
Et j'réponds aux questions du morceau d'avant par l'affirmatif
Personne pour alléger nos peines, tu f'rais quoi à notre place ?
Y'a des choses qu'on doit faire seul, personne pourra lécher nos plaies
À notre place, parcourir la ville avec mes chats crevés
Partager chaque grain, noyer notre chagrin dans chaque rre-ve
Trempés jusqu'aux os sous l'averse, des chats de gouttière
Dans cette vie sans saveur, on cherche les goûts d'hier
Alors le sang se verse, elle attend son sauveur, ma princesse
Mais, un jour, j'partirai sans affaire, attiré par les sens inverses
Cette envie d'bombarder quand tous les feux sont rouges
J'ai l'esprit daltonien, toi, tu fais l'mal quand t'étales ton bien
Mes pensées enfermées dans une tôle hermétique
Un amour infini pour mes proches qui m'pardonnent, ceux qui tolèrent mes tics
Peu d'respect pour les colleurs d'étiquettes, vu qu'mon cœur a la couleur des tigres
Le sang glacial sous la polaire, j'médite
J'te parle d'honneur, d'éthique, nos parents ont souffert debout
Chaque victoire, ils sont fiers de nous, pour ça qu'on leur dédie
J'ai la colère des p'tits à qui on d'mande de choisir d'un coup leur métier
Qui a conseillé la conseillère d'orientation ?
Ma jeunesse : son cœur est en sang, l'oseille est en rotation
Profiter sans faire attention t'emmène en centre de rétention
Obligé d's'enterrer dans l'son, trouver une putain d'raison d'vivre
J'ai frappé dans les murs, mais ça résonne vide
C'est pour les gosses à l'allure bizarre, les voleurs, les Elephant Man
Les mecs instables qu'ont des putains d'valeurs mais les défendent mal, humanoïde
Entrer dans ce monde plat nous dessert ; j'plane, est-ce le désir ?
J'ai peur que d'moi car le sage n'est pas d'ceux qui craint le sabre
Écrivain le soir, j'rappe sur les dunes pendant des heures
Un petit grain de sable, la solitude m'inspire des airs
Et j'entends tout ce rap dans mon crâne, comme des mantras qui m'entravent
Et, même quand on montera, y'a toujours quelque chose qui manquera
Tant que j'continuerai à reculer pour compter mes pas
Le pire, c'est d'capter qu'c'est même pas qu'on t'aimait pas, c'est juste qu'on t'ignorait
Pire qu'un robot d'Asimov, ta vie : un casino
T'es quasiment en liberté enfermé dans des cases immenses
Une femme battue se fait carna, carnage désincarné
Sang écarlate sur le carrelage, moi, je garde ça dans un carnet
Trop de mômes en prison, fuis ce monde oppressant
Trop de moments précieux, vis le moment présent
J'emmerde l'horloger, tu f'rais mieux de réfléchir
Famille de réfugiés jamais relogée
Quand j'parle de valeurs, ils m'parlent de premiers prix
Ils méprisent la maîtrise, je maîtrise le mépris
En dépit de l'esprit, on est pris dans les cris
Seul face à mon reflet : aucune symétrie
Et puis j'ai rendu la seule qui m'aimait triste
Celle qui s'était éprise de mes tristes débris
Et mes regrets m'étripent car j'ai vu depuis
Mes écrits la détruire, la déprime l'amaigrir
Quand l'amour rend aigri, ça t'vient fatalement
Comme la fin d'un monde où l'soleil mourant est gris
Meurtri comme un ermite, je ne décris que l'éternité
Putride devient l'esprit qu'on a pétri de modernité
Je ne vois que des vitrines mais, ce qui brille, nous le ternissons
Des crises, des crimes, des cris, des griffes que nous vernissons
C'est pour les cyborgs défectueux, les Elephant Man
Les mecs instables qu'ont des putains d'valeurs mais les défendent mal, humanoïde
Comme si ça pouvait m'porter malheur de croire à mon propre bonheur
Je crois qu'ça m'fait peur tellement j'ai souffert
Encore un texte rempli d'aveux, pour toi, si l'amour rend aveugle
Pourquoi l'ai-je embrassée les yeux ouverts ?
Comme si ça pouvait m'porter malheur de croire à mon propre bonheur
Je crois qu'ça m'fait peur tellement j'ai souffert
Encore un texte rempli d'aveux, pour toi, si l'amour rend aveugle
Pourquoi l'ai-je embrassée les yeux ouverts ?
Humanoïde
Heb je ooit een afgang gehad door degene van wie je stiekem hield?
Vriendelijk in privé, maar voor anderen wreed en lichtzinnig
Heb je ooit iemand geslagen, gewoon om respect te krijgen?
Zonder excuses, heb je ooit zo spijt gehad dat je het niet meer kon?
Heb je ooit tegen jezelf gezegd: "Ik moet me eens schudden, ik ben geen 16 meer"?
Niet meer dan een verloren ziel, uren zwervend en rondhollend
Een kerel zien worden afgeperst, om hulp roepen en bloed verliezen
In dezelfde wagon van de RER waar je alleen was
Heb je je blik afgewend? Geschokt door je eigen lafheid
Heb je daarna gekke dingen gedaan om je te verlossen?
Is dat waarom je gewelddadig was toen de lerares je wegstuurde?
Heb je je geïdentificeerd met het werk van Kourtrajmé?
Hield je, in die tijd,
Zware familiegeheimen die je niet eens met je vrienden kon delen?
Zelfs geen twee euro voor een koffie, droomde je ervan de serveerster te versieren?
In de zomer, in Parijs, in de parken, haalde je je handdoek tevoorschijn
Heb je ooit de dronkenschap gevoeld door je de verdrietigheid voor te stellen
Van degenen die je kennen als je jezelf van het leven berooft?
Heb je ooit de natuur zo intens gevoeld dat het pijn deed?
Zou je willen vertrekken en iedereen succes wensen?
Heb je ooit tegen jezelf gelogen?
Was je verrast toen ze zeiden: "We geven om je, man"?
Zou je trouw zijn, zelfs als je bang was met een pistool op je slaap?
Heb je er schaamte over om te controleren of je goed gekapt bent op de foto?
Heb je ooit met je handen de etalage van een winkel ingeslagen?
Slachtoffer van frustratie en stress die onze organen verwoest
Terwijl je bloed ziet druppelen, heb je je ooit verstopt
Om je bedrag opnieuw te tellen tot een agent je knock-out slaat?
Word je 's nachts wakker? Weer een inspiratie
Wetende dat alcohol en joints het lichaam en de geest beschadigen
Ben je weer bij haar gekomen nadat ze je ontrouw was?
Vergeet je dat je haar haatte en wil je haar nog steeds?
Heb je, om haar niet te slaan, tegen je instinct moeten vechten?
Heb je jezelf beloofd dat je nooit meer zo de controle zou verliezen?
Voelde je je leeg toen ze het je vertelde?
Heb je jezelf verweten dat je niet om haar dood hebt gehuild? Heb je jezelf gedwongen?
Is het recentelijk gekomen, om een onbenullig detail?
Tot het punt dat je de hele nacht huilt om een oud Frans rapnummer?
Ik heb geen studie gedaan, ik geef geen fuck om je politiek, ik heb geen HEC gedaan
Ik heb dat niet nodig om me uit te drukken als ik arme mensen op straat zie
Ik ken de kutbanen, de vrienden die vertrekken, de wiet in de sok
Ik heb me lang afgevraagd of ik iets kon doen, maar nu weet ik het
Nee, ik heb de ENA of Sciences Po niet gedaan, ik heb geen HEC gedaan
Ik heb dat niet nodig om me uit te drukken als ik arme mensen op straat zie
Ik ken de kutbanen, de vrienden die vertrekken, de wiet in de sok
Ik heb me lang afgevraagd...
Ik kom uit een wereld waar zelfs de doden te koop zijn, ik ga vooruit omdat de toekomst me aantrekt
En ik beantwoord de vragen van het vorige nummer bevestigend
Niemand om onze pijn te verlichten, wat zou jij op onze plaats doen?
Er zijn dingen die we alleen moeten doen, niemand kan onze wonden likken
Op onze plaats, door de stad zwerven met mijn dode katten
Elk korrel delen, onze verdriet in elke druppel verdrinken
Doorweekt tot op het bot onder de regen, straatschoffies
In dit leven zonder smaak, zoeken we de smaken van gisteren
Dus het bloed vloeit, zij wacht op haar redder, mijn prinses
Maar op een dag vertrek ik zonder spullen, aangetrokken door de tegenovergestelde zintuigen
Die drang om te knallen als alle lichten op rood staan
Ik heb een kleurenblind geest, jij doet kwaad als je je goedheid tentoonstelt
Mijn gedachten opgesloten in een hermetische doos
Een oneindige liefde voor mijn dierbaren die me vergeven, degenen die mijn tics tolereren
Weinig respect voor de etiketteplakkers, aangezien mijn hart de kleur van tijgers heeft
Het bloed koud onder de fleece, ik mediteer
Ik praat je over eer, ethiek, onze ouders hebben rechtop geleden
Elke overwinning, ze zijn trots op ons, daarom wijden we het aan hen
Ik heb de woede van de kleintjes die ineens moeten kiezen wat ze willen worden
Wie heeft de loopbaanadviseur geadviseerd?
Mijn jeugd: zijn hart is bloedend, het geld draait rond
Genieten zonder op te letten brengt je naar een detentiecentrum
Gedwongen om je in de muziek te begraven, een kutreden om te leven te vinden
Ik heb tegen de muren geslagen, maar het weerkaatst leeg
Het is voor de kinderen met een vreemde uitstraling, de dieven, de Elephant Man
De instabiele mannen die kutwaarden hebben maar ze slecht verdedigen, humanoïde
Dit platte wereld binnenkomen is ons nadeel; ik zweef, is het verlangen?
Ik ben bang voor mezelf omdat de wijze niet degene is die het zwaard vreest
Schrijver 's avonds, ik rap op de duinen urenlang
Een klein korreltje zand, de eenzaamheid inspireert me tot deuntjes
En ik hoor al die rap in mijn hoofd, als mantra's die me verlammen
En zelfs als we omhoog gaan, zal er altijd iets ontbreken
Zolang ik blijf achteruitgaan om mijn stappen te tellen
Het ergste is te beseffen dat het niet is dat ze je niet leuk vonden, ze negeerden je gewoon
Erger dan een robot van Asimov, je leven: een casino
Je bent bijna vrij opgesloten in enorme vakken
Een mishandelde vrouw wordt vermoord, een ontzielde slachting
Scharlaken bloed op de vloer, ik houd dat in een notitieboek
Te veel kinderen in de gevangenis, vlucht deze benauwende wereld
Te veel kostbare momenten, leef het huidige moment
Ik geef geen fuck om de horlogemaker, je zou beter moeten nadenken
Familie van vluchtelingen die nooit opnieuw gehuisvest zijn
Als ik het over waarden heb, praten ze over de laagste prijzen
Ze verachten de beheersing, ik beheers de minachting
Ondanks de geest zijn we gevangen in de schreeuwen
Alleen tegenover mijn reflectie: geen symmetrie
En toen maakte ik de enige die van me hield verdrietig
Zij die verliefd was op mijn treurige resten
En mijn spijt snijdt me open omdat ik sinds die tijd heb gezien
Mijn geschriften haar vernietigen, de neerslachtigheid maakt haar mager
Wanneer de liefde bitter maakt, komt dat onvermijdelijk
Als het einde van een wereld waar de stervende zon grijs is
Getroebleerd als een kluizenaar, beschrijf ik alleen de eeuwigheid
Rot wordt de geest die we hebben gekneed met moderniteit
Ik zie alleen etalages, maar wat glanst, dof je ons
Crises, misdaden, schreeuwen, klauwen die we vernissen
Het is voor de defecte cyborgs, de Elephant Man
De instabiele mannen die kutwaarden hebben maar ze slecht verdedigen, humanoïde
Alsof het ongeluk zou brengen om in mijn eigen geluk te geloven
Ik geloof dat het me bang maakt omdat ik zoveel heb geleden
Weer een tekst vol bekentenissen, voor jou, als liefde blind maakt
Waarom heb ik haar met open ogen gekust?
Alsof het ongeluk zou brengen om in mijn eigen geluk te geloven
Ik geloof dat het me bang maakt omdat ik zoveel heb geleden
Weer een tekst vol bekentenissen, voor jou, als liefde blind maakt
Waarom heb ik haar met open ogen gekust?