ホログラム (hologram)
ましろなけしきにいまさそわれて
Mashiro na keshiki ni ima sasowarete
ぼくはいくよまだみぬせかいへ
Boku wa iku yo mada minu sekai e
まいごのままたびしてた
Maigo no mama tabi shiteta
ねずみろのそらのした
Nezumiro no sora no shita
ひがわりのちずいくつものゆめがにじんでいた
Higawari no chizu ikutsumo no yume ga nijinde ita
いつかはさ
Itsuka wa sa
ちっぽけなぼくのこのほはばでも
Chippoke na boku no kono hobade mo
あのくものむこうまでゆけるかな
Ano kumo no mukou made yukeru kana
つよがってきずついた
Tsuyogatte kizutsuita
こころすかしたように
Kokoro sukashita you ni
ふりだしたあまつばたちが
Furidashita amatsubatachi ga
らんはんしゃくりかえす
Ranhan shakurikaesu
まっすぐなひかりがこうさして
Massugu na hikari ga kōsashite
ゆきさきもつげぬまま
Yukisaki mo tsugenu mama
どこまでもつきぬける
Dokomademo tsukinukeru
あわいざんぞうりょうめにやきつけて
Awai zanzō ryōme ni yakitsukete
とどくはずなんだまだみぬせかいへ
Todoku hazu nanda mada minu sekai e
しらずしらずにはっていたのは
Shirazu shirazu ni hatte ita no wa
しろくろのすてっかーで
Shirokuro no sutekkā de
だいじなものぼくらはかくしてしまっていた
Daijina mono bokura wa kakushite shimatte ita
だからもうちよりはなよりほしのあかりより
Dakara mō chi yori wa na yori hoshi no akari yori
きれいなゆめというなのほろぐらむをざわめきを
Kirei na yume to iu na no horoguramu o zawameki o
はみだしてさからって
Hamidashite sakaratte
いつかえがいたふうけい
Itsuka egaita fūkei
くやしさもさびしさも
Kuyashisa mo sabishisa mo
いまあわみたいにひけとぶ
Ima awamitai ni hiketobu
まっすぐなみちでつまずいたって
Massugu na michi de tsumazuita tte
かさぶたはがれたら
Kasabuta hagaretara
いまよりきっとつよくなれる
Ima yori kitto tsuyoku nareru
まっしろなけしきにいまさそわれて
Masshiro na keshiki ni ima sasowarete
ぼくはいくよまだみぬせかいへ
Boku wa iku yo mada minu sekai e
かすむそらのさきに
Kasumu sora no saki ni
にじいろのひかり
Nijiiro no hikari
あしたのかげにふるえるたびに
Ashita no kage ni furueru tabi ni
とおくでぼくをよぶこえがして
Tōku de boku o yobu koe ga shite
まっすぐなひかりがちらばって
Massugu na hikari ga chirabatte
あめあがりのごごに
Ameagari no gogo ni
たばになってふりそそぐ
Taba ni natte furisosogu
むげんのぐらでーしょんがいままざりあって
Mugen no guradēshon ga ima mazariatte
このそらのしたどんなとこにいても
Kono sora no shita donna tokoni itemo
かならずとどくはずさまだみぬせかいへ
Kanarazu todoku hazu sa mada minu sekai e
Hologram
In het witte landschap word ik nu uitgenodigd
Ga ik op weg naar een wereld die ik nog niet heb gezien
Verdwaald heb ik nog gereisd
Onder de grijze lucht
De dromen van talloze dagen zijn vervaagd
Zal ik ooit
Met mijn kleine schouders
Tot achter die wolken kunnen komen?
Ik doe sterk, maar ben gekwetst
Mijn hart lijkt leeg
De druppels die beginnen te vallen
Herhalen de echo van de verwarring
Rechtdoor schijnt het licht
Zonder te zeggen waarheen
Het gaat maar door
In de vage schaduw van de bergen
Zal ik het bereiken, naar de wereld die ik nog niet heb gezien
Onbewust had ik het vastgehouden
Met een zwart-wit sticker
We hebben de belangrijke dingen verborgen
Dus nu, meer dan de bloemen of de sterren
Is er een mooie droom, een hologram van de opwinding
Ik ga er tegenin, uit de pas
De omgeving die ik ooit heb getekend
De frustratie en de eenzaamheid
Vliegen nu als een golf
Zelfs als ik struikel op de rechte weg
Als de korst loskomt
Zal ik zeker sterker worden dan nu
In het witte landschap word ik nu uitgenodigd
Ga ik op weg naar een wereld die ik nog niet heb gezien
Voor de wazige lucht
De regenboogkleurige lichten
Telkens als ik trillerig ben in de schaduw van morgen
Hoorde ik een stem die me van ver roept
Het rechte licht verspreidt zich
In de namiddag na de regen
Vallen als een bundel
De eindeloze creatie vermengt zich nu
Waar ik ook ben onder deze lucht
Zal ik het zeker bereiken, naar de wereld die ik nog niet heb gezien