Dolores
Niemand zoende ooit dolores
Maar als je ziet hoe zij van voor is
Geloof je dat haast nietta
Zo'n bella signorita
Met een lijf, waanzinnig heerlijk
En een blik begeerlijk, eerlijk
Een ieder wilde haar beminnen
Maar niemand drong bij haar naar binnen
'k ontmoette haar op een terrasje
Ze rilde, ik gaf haar m'n jasje
We namen sangria, paella
Dat spaanse goed beviel me wel, ja
Ik dacht: "yes, ik word de eerste"
Dat ik me niet zo goed beheerste
Schrokken alles van 't servies af
Daarbij brak bij mij een kies af
Balen, balen, balen, balen
Balen, balen, dat had ik
Ik had op m'n (??) gebeten
En ik vloekte van de schrik
Ze stond toen op, bij mij vandaan
Ik wilde er wel achteraan
Maar de pijn werd veel te veel
Dus, naar de tandarts toe gegaan
De assistente was zo'n strenge
Zo'n ijskouwe, zo'n enge
Ik dacht: ik smelt haar met een praatje
'k vroeg haar: "heeft u nog een gaatje?"
Men zegt: 't is altijd lente
Bij de tandartsassistente
Maar als blikken konden doden
Lag ik nu onder de zoden
Maar, er was nog niets verloren
Toen hij net begon te boren
Was mijn kies, hierzo, links boven
Hij zei: "ik moet 't eerst verdoven"
Balen, balen, balen, balen
Balen, balen, dat had ik
Ik wilde liever geen verdoving
Ik ben bang voor elke prik
Maar hij ging zomaar aan de slag
'k viel flauw toen ik die spuit daar zag
Die onuitstaanbaar, oorverdovend, tergend lange lat
Toen ik even later bijkwam
De assistente mij weer mee nam
Dacht ik: dit is merkwaardig
Waarom doet ze plots zo aardig
'k hoefde geen cent aan haar te geven
Wilde mij heel overdreven
Naar de deur toe escorteren
Maar ik moest nog toileteren
'k keek in de spiegel, heel voorzichtig
Mondje open, heel omzichtig
'k keek me in een leeg perron, zeg
Al m'n tanden uit m'n mond weg
Balen, balen, balen, balen
Balen, balen, dat had ik
Daarom was ze dus zo aardig
Daarom was ze dus zo slik
't was een foutje, zei ze vlug
Ik eiste mijn gebit weer terug
Opnieuw die spuit, opnieuw verdoven
Weer die boor weer op m'n rug
Ik ging terug naar 't terrasje
Ze zat daar weer, nog in m'n jasje
'k hoefde haar niks uit te leggen
Ze begreep wat ik wou zeggen
'k bracht haar naar huis, ze gaf een arm
We waren koel, de avond warm
Ze omhelsde me hartstochtig
We zoenden langzaam, diep en vochtig
Maar, die zoen van die dolores
Die zo machtig mooi van voor is
Daar heeft 'ie zelf niets van gemerkt
Want de verdoving... was nog niet uitgewerkt
Balen, balen, balen, balen
Dolores
Nadie besó nunca a Dolores
Pero cuando ves cómo es de adelante
Casi no lo crees
Una bella señorita
Con un cuerpo increíblemente delicioso
Y una mirada deseable, honestamente
Todos querían amarla
Pero nadie llegaba a ella
La conocí en una terraza
Temblaba, le di mi chaqueta
Tomamos sangría, paella
Esa comida española me gustó, sí
Pensé: 'sí, seré el primero'
Que no me contuve bien
Asusté a todos con el servicio
Además, se me rompió un diente
Qué mal, qué mal, qué mal, qué mal
Qué mal, qué mal, eso tuve
Mordí mi (??)
Y maldije del susto
Ella se levantó, lejos de mí
Quería seguirla
Pero el dolor fue demasiado
Así que fui al dentista
La asistente era tan estricta
Tan fría, tan aterradora
Pensé: la derretiré con una charla
Le pregunté: '¿tiene un hueco?'
Dicen que siempre es primavera
Con la asistente dental
Pero si las miradas mataran
Estaría ahora bajo tierra
Pero, no estaba todo perdido
Cuando empezó a perforar
Mi diente, aquí, arriba a la izquierda
Dijo: 'primero debo adormecerlo'
Qué mal, qué mal, qué mal, qué mal
Qué mal, qué mal, eso tuve
Prefería no adormecerlo
Tengo miedo a cada pinchazo
Pero él simplemente empezó
Me desmayé cuando vi esa aguja
Esa insoportable, ensordecedora, irritante aguja larga
Cuando más tarde desperté
La asistente me llevó de nuevo
Pensé: esto es extraño
¿Por qué de repente es tan amable?
No tuve que darle un centavo
Quería llevarme exageradamente
Hasta la puerta
Pero aún tenía que ir al baño
Me miré en el espejo, con cuidado
Abriendo la boca, con precaución
Me vi en una estación vacía, vaya
Todos mis dientes se habían ido de mi boca
Qué mal, qué mal, qué mal, qué mal
Qué mal, qué mal, eso tuve
Por eso fue tan amable
Por eso fue tan astuta
Fue un error, dijo rápidamente
Exigí mi dentadura de vuelta
Otra vez esa aguja, otra vez adormecer
Otra vez esa broca en mi espalda
Regresé a la terraza
Ella estaba allí de nuevo, aún con mi chaqueta
No tuve que explicarle nada
Ella entendió lo que quería decir
La llevé a casa, me dio un brazo
Estábamos frescos, la noche cálida
Me abrazó apasionadamente
Nos besamos lentamente, profundo y húmedo
Pero, ese beso de Dolores
Que es tan hermosa de adelante
Él mismo no se dio cuenta de nada
Porque la anestesia... aún no había pasado
Qué mal, qué mal, qué mal, qué mal