The Poet And The Pendulum
[I. WHITE LANDS OF EMPATHICA]
(The end)
The songwriter's dead
The blade fell upon him
Taking him to the white lands
Of Empathica, of innocence
Empathica, innocence
[II. HOME
The dreamer and the wine
Poet without a rhyme
A widowed writer torned apart by chains of hell
One last perfect verse
Is still the same old song
Oh Christ, how I hate what I have become
Take me home
Getaway, runaway, fly away
Lead me astray to dreamer's hideaway
I cannot cry 'cause the shoulder cries more
I cannot die, I, a whore for the cold world
Forgive me, I have but two faces
One for the world, one for God, save me
I cannot cry 'cause the shoulder cries more
I cannot die, I, a whore for the cold world
My home was there 'n then
Those meadows of heaven
Adventure-filled days, one with every smiling face
Please, no more words
Thoughts from a severed head
No more praise, tell me once my heart goes right
Take me home
Getaway, runaway, fly away
Lead me astray to dreamer's hideaway
I cannot cry 'cause the shoulder cries more
I cannot die, I, a whore for the cold world
Forgive me, I have but two faces
One for the world, one for God, save me
I cannot cry 'cause the shoulder cries more
I cannot die, I, a whore for the cold world
I, a whore for the cold world
I, a whore for the cold world
[III. THE PACIFIC]
Sparkle my scenery
With turquoise waterfall
With beauty underneath
The Ever Free
Tuck me in beneath the blue
Beneath the pain, beneath the rain
Goodnight kiss for a child in time
Swaying blade my lullaby
On the shore we sat and hoped
Under the same pale Moon
Whose guiding light chose you
Chose you all
I'm afraid, I'm so afraid
Being raped again, and again, and again
I know I will die alone, but loved
You live long enough to hear the sound of guns
Long enough to find yourself screaming every night
Long enough to see your friends betray you
For years I've strapped unto this altar
Now I only have 3 minutes and counting
I just wish the tide would catch me first and give
Me a death I always longed for
[IV. DARK PASSION PLAY]
2nd robber to the right of Christ
Cut in half- infanticide
The world will rejoice today
As the crows feast on the rotting poet
Everyone must bury their own
No pack to bury the heart of stone
Now he's home in hell, serves him well
Slain by the bell, tolling for his farewell
The morning dawned, upon his altar
Remains of the dark passion play
Performed by his friends without shame
Spitting on his grave as they came
Getaway, runaway, fly away
Lead me astray to dreamer's hideaway
I cannot cry 'cause the shoulder cries more
I cannot die, I, a whore for the cold world
Forgive me, I have but two faces
One for the world, one for God, save me
I cannot cry 'cause the shoulder cries more
I cannot die, I, a whore for the cold world
I, a whore for the cold world
I, a whore for the cold world
Today, in the year of our Lord 2005
Tuomas was called from the cares of the world
He stopped crying at the end of each beautiful day
The music he wrote had too long been without silence
He was found naked and dead
With a smile in his face, a pen and
1000 pages of erased text
(Save me)
[V. MOTHER]
Be still, my son, you're home
Oh, when did you become so cold?
The blade will keep on descending
All you need is to feel my love
Search for beauty, find your shore
Try to save them all, bleed no more
You have such oceans within
In the end I will always love you
(The beginning)
De Dichter En De Pendule
[I. WITTE LANDEN VAN EMPATHICA]
(Het einde)
De songwriter is dood
Het mes viel op hem neer
Nam hem mee naar de witte landen
Van Empathica, van onschuld
Empathica, onschuld
[II. THUIS
De dromer en de wijn
Dichter zonder een rijm
Een weduwnaar, verscheurd door ketens van de hel
Één laatste perfecte regel
Is nog steeds hetzelfde oude lied
Oh Christus, hoe haat ik wat ik ben geworden
Neem me mee naar huis
Ontsnap, vlucht weg, vlieg weg
Leid me af naar de schuilplaats van de dromer
Ik kan niet huilen, want de schouder huilt meer
Ik kan niet sterven, ik, een hoer voor de koude wereld
Vergeef me, ik heb maar twee gezichten
Één voor de wereld, één voor God, red me
Ik kan niet huilen, want de schouder huilt meer
Ik kan niet sterven, ik, een hoer voor de koude wereld
Mijn thuis was daar en toen
Die weiden van de hemel
Avontuurlijke dagen, één met elk glimlachend gezicht
Alsjeblieft, geen woorden meer
Gedachten van een afgesneden hoofd
Geen lof meer, vertel me eens dat mijn hart goed gaat
Neem me mee naar huis
Ontsnap, vlucht weg, vlieg weg
Leid me af naar de schuilplaats van de dromer
Ik kan niet huilen, want de schouder huilt meer
Ik kan niet sterven, ik, een hoer voor de koude wereld
Vergeef me, ik heb maar twee gezichten
Één voor de wereld, één voor God, red me
Ik kan niet huilen, want de schouder huilt meer
Ik kan niet sterven, ik, een hoer voor de koude wereld
Ik, een hoer voor de koude wereld
Ik, een hoer voor de koude wereld
[III. DE PACIFIC]
Laat mijn landschap schitteren
Met turquoise watervallen
Met schoonheid eronder
De Altijd Vrije
Stop me in onder de blauwe
Onder de pijn, onder de regen
Goedenacht kus voor een kind in de tijd
Zwaaiend mes, mijn wiegelied
Op de kust zaten we en hoopten
Onder dezelfde bleke Maan
Wiens leidende licht jou koos
Jou allemaal
Ik ben bang, ik ben zo bang
Weer verkracht worden, en weer, en weer
Ik weet dat ik alleen zal sterven, maar geliefd
Je leeft lang genoeg om het geluid van geweren te horen
Lang genoeg om jezelf elke nacht te horen schreeuwen
Lang genoeg om je vrienden je te zien verraden
Jarenlang heb ik me aan dit altaar gebonden
Nu heb ik nog maar 3 minuten en tellen
Ik wou dat de zee me eerst zou vangen en me zou geven
Een dood waar ik altijd naar verlangde
[IV. DONKERE PASSIE SPEL]
2e dief rechts van Christus
Doormidden gesneden - kindermoord
De wereld zal vandaag juichen
Terwijl de kraaien zich tegoed doen aan de rottende dichter
Iedereen moet zijn eigen begraven
Geen groep om het hart van steen te begraven
Nu is hij thuis in de hel, dat staat hem goed
Gedood door de bel, die luidt voor zijn afscheid
De ochtend brak aan, op zijn altaar
Overblijfselen van het donkere passie spel
Opgevoerd door zijn vrienden zonder schaamte
Spuwend op zijn graf terwijl ze kwamen
Ontsnap, vlucht weg, vlieg weg
Leid me af naar de schuilplaats van de dromer
Ik kan niet huilen, want de schouder huilt meer
Ik kan niet sterven, ik, een hoer voor de koude wereld
Vergeef me, ik heb maar twee gezichten
Één voor de wereld, één voor God, red me
Ik kan niet huilen, want de schouder huilt meer
Ik kan niet sterven, ik, een hoer voor de koude wereld
Ik, een hoer voor de koude wereld
Ik, een hoer voor de koude wereld
Vandaag, in het jaar van onze Heer 2005
Tuomas werd geroepen uit de zorgen van de wereld
Hij stopte met huilen aan het einde van elke mooie dag
De muziek die hij schreef had te lang zonder stilte geweest
Hij werd naakt en dood gevonden
Met een glimlach op zijn gezicht, een pen en
1000 pagina's gewiste tekst
(Red me)
[V. MOEDER]
Wees stil, mijn zoon, je bent thuis
Oh, wanneer ben je zo koud geworden?
Het mes zal blijven dalen
Alles wat je nodig hebt is mijn liefde te voelen
Zoek naar schoonheid, vind je kust
Probeer ze allemaal te redden, bloed niet meer
Je hebt zulke oceanen binnenin
Uiteindelijk zal ik altijd van je houden
(Het begin)