'A Canzone 'E Tonino
Tonino m'aspettava
'ncopp''a lambretta rossa
'na sigaretta le pazziava 'ncopp''o musso.
E fuievemo 'nzieme
a cercà jurnate nove
e lassà 'o niente ca ce steva addò sta ancora.
Tonino nun sapeva
ca sott'a faccia eramo nire
e quanno m'abbracciava
teneva 'e braccia sincere.
Tonino faticava,
nun era stato maie creaturo
e nun parlava maie d'ammore cu nisciuno.
'Nu juorno se 'ncantaie
'nnanz na vocca 'e fuoco,
fuie chello fuoco
c'ho stutaie a poco a poco.
Tonino se beveva
ogni buscia ca senteva,
quanno perdeva 'o core
se squagliava comm'a neve.
E cantava cu mme
na canzone d'ammore
pe saglì e poi cadè
pe tuccà l'illusione
nun vuleva sapè
cherè 'o tuorto o 'a ragione
cancellava 'e pecchè
e ce scriveva passione.
Tonino se spusaie
sotto 'na pioggia 'e ciure,
dicette sì
a chi se l'aveva già vennuto.
E quanno se truvaie
'nnanz 'e parole cchiù scure
pigliaie 'o curaggio
e se vuttaie 'ncuoll''a paura.
Tonino nun sapeva
(nun 'o sapeva)
ca vita soia era breve,
guardava cchiù luntano
vedeva 'o sole pure 'a sera.
E cantava cu mme
na canzone d'ammore
pe fuì e poi cadè
pe tuccà l'illusione
nun vuleva sapè
cherè 'o tuorto o 'a ragione
cancellava 'e pecchè
e ce scriveva passione.
La canción de Tonino
Tonino me esperaba
en la lambretta roja
fumando un cigarrillo en la boca.
Y juntos íbamos
buscando días nuevos
y dejando atrás lo que ya no está.
Tonino no sabía
que bajo la apariencia éramos negros
y cuando me abrazaba
tenía brazos sinceros.
Tonino luchaba,
nunca había sido criatura
y nunca hablaba de amor con nadie.
Un día se encantó
frente a una boca de fuego,
fue ese fuego
que me quemó poco a poco.
Tonino se bebía
cada bocado que sentía,
cuando perdía el corazón
se derretía como nieve.
Y cantaba conmigo
una canción de amor
para huir y luego caer
para tocar la ilusión
no quería saber
cuál era el error o la razón
cancelaba los porqués
y escribía pasión.
Tonino se casaba
bajo una lluvia de cebollas,
dijo sí
a quien ya se había ido.
Y cuando se encontraba
entre las palabras más oscuras
tomaba coraje
y se lanzaba contra el miedo.
Tonino no sabía
(no lo sabía)
que su vida era corta,
miraba más lejos
veía el sol incluso por la noche.
Y cantaba conmigo
una canción de amor
para huir y luego caer
para tocar la ilusión
no quería saber
cuál era el error o la razón
cancelaba los porqués
y escribía pasión.