When Darkness Covers My Soul
Night, grim curtain of the day
You seduce me each time you appear
And you plunge the world into a deathlike silence
All your servants are gathered and sing solemnly
Your glory Hear the calls of crying wolves
All the vermin of the world is waiting for you
All the vermin of the world is waiting for you
All the vermin of the world is waiting for you
A black requiem honoring the majesty of dusk
With the cold breath of northern winds
Like the spectral touch of a buried cadaver
Where every part of darkness lives
All flowers wither Shadows, grim and mighty shadows
You creep along the dusty soil In search of any peaceful life to devour
And happiness to wither
Fog, mystic smoke raising from the burial ground
You're the whispers of a dead crying soul
From the dark past
They raise from their graves
My eyes watch them in silence
No word can flee from my throat
Silent soundless screams
My feelings are mixed between pleasure and terror
I know at the end I'm seduced by this nocturnal splendor
Life? Life? Death? Death?
Life deserves nothing than to be destroyed
Death will be my guide
Death will be my guide
I have killed myself
I have killed myself
Wanneer Duisternis Mijn Ziel Bedekt
Nacht, sombere gordijn van de dag
Je verleidt me elke keer dat je verschijnt
En je dompelt de wereld onder in een doodachtige stilte
Al je dienaren zijn verzameld en zingen plechtig
Jouw glorie Hoor de roep van huilende wolven
Al het ongedierte van de wereld wacht op jou
Al het ongedierte van de wereld wacht op jou
Al het ongedierte van de wereld wacht op jou
Een zwart requiem ter ere van de majesteit van de schemering
Met de koude adem van noordelijke winden
Als de spookachtige aanraking van een begraven cadaver
Waar elk deel van de duisternis leeft
Alle bloemen verwelken Schaduwen, somber en machtig
Je kruipt over de stoffige grond Op zoek naar elk vredig leven om te verslinden
En geluk om te verwelken
Mist, mystieke rook stijgt op uit de begraafplaats
Jij bent de fluisteringen van een dode, huilende ziel
Uit het duistere verleden
Ze rijzen op uit hun graven
Mijn ogen kijken naar hen in stilte
Geen woord kan mijn keel verlaten
Stille, geluidloze schreeuwen
Mijn gevoelens zijn gemengd tussen genot en angst
Ik weet dat ik aan het eind verleid word door deze nocturne pracht
Leven? Leven? Dood? Dood?
Het leven verdient niets anders dan vernietigd te worden
De dood zal mijn gids zijn
De dood zal mijn gids zijn
Ik heb mezelf gedood
Ik heb mezelf gedood