395px

Amor de la Tierra

Nolwenn Leroy

Karantez Vro

E korn va c'halon 'zo ur gleizhenn
'Baoe va yaouankiz he dougan
Rak, siwazh, an hini a garen
Ne gare ket pezh a garan.

Eñ na gare nemet ar c'hêriou,
Ar morioù don, ar broioù pell,
Ha ne garen 'met ar maezioù,
Maezioù ken kaer va Breizh-Izel.

Ret' voe didab 'tre div garantez :
Karantrez-vro, karantez den.
D'am bro am eus gouestlet va buhez
Ha lezet da vont 'n hini 'garen.

Biskoazh abaoe nam eus en gwelet
Biskoazh klevet keloù outañ.
Ar gleizhenn em c'halon zo chomet
Pa ne gare ket pezh a garan

Pep den a dle heuilh e Donkadur :
Honnezh eo lezenn ar Bed-mañ.
Gwasket 'voe va c'halon a-dra-sur,
Met 'gare ket pezh a garan.

Dezhañ pinvidigezh, enorioù,
Din-me paourentez ha dispriz.
Met 'drokfen ket evit teñzorioù
Va Bro, va Yezh ha va Frankiz.

Amor de la Tierra

En el corazón hay un fuego
Desde mi juventud lo llevo
Porque, ciertamente, a quien amamos
No amamos lo que amamos.

Él solo ama las ciudades,
Los mares profundos, los países lejanos,
Y no amamos más que los campos,
Campos tan hermosos de mi Baja Bretaña.

Fue necesario separarse en dos amores:
Amor a la patria, amor al prójimo.
A mi país le he dedicado mi vida
Y me he dejado ir hacia aquel que amamos.

Nunca desde entonces lo he visto,
Nunca más he escuchado palabras de él.
El fuego en mi corazón permanece
Cuando no amo lo que amo.

Cada uno debe seguir su Destino:
Esa es la ley de este Mundo.
Mi corazón fue completamente lavado,
Pero no amo lo que amo.

Por riquezas, honores,
Para mí, pobreza y desprecio.
Pero no cambiaré por tesoros
Mi País, mi Idioma y mi Libertad.

Escrita por: Anjela Duval / Véronique Autret