395px

Karantez Vro

Nolwenn Leroy

Karantez Vro

E korn va c'halon 'zo ur gleizhenn
'Baoe va yaouankiz he dougan
Rak, siwazh, an hini a garen
Ne gare ket pezh a garan.

Eñ na gare nemet ar c'hêriou,
Ar morioù don, ar broioù pell,
Ha ne garen 'met ar maezioù,
Maezioù ken kaer va Breizh-Izel.

Ret' voe didab 'tre div garantez :
Karantrez-vro, karantez den.
D'am bro am eus gouestlet va buhez
Ha lezet da vont 'n hini 'garen.

Biskoazh abaoe nam eus en gwelet
Biskoazh klevet keloù outañ.
Ar gleizhenn em c'halon zo chomet
Pa ne gare ket pezh a garan

Pep den a dle heuilh e Donkadur :
Honnezh eo lezenn ar Bed-mañ.
Gwasket 'voe va c'halon a-dra-sur,
Met 'gare ket pezh a garan.

Dezhañ pinvidigezh, enorioù,
Din-me paourentez ha dispriz.
Met 'drokfen ket evit teñzorioù
Va Bro, va Yezh ha va Frankiz.

Karantez Vro

Et le cœur va crier une mélodie
Pour ma jeunesse et mon abri
Mais hélas, celui que j'aime
N'aime pas ce que j'aime.

Lui n'aime que les villes,
Les mers profondes, les pays lointains,
Et je n'aime que les campagnes,
Des campagnes si belles, ma Bretagne.

Il fallait se défaire de deux amours :
L'amour du pays, l'amour des gens.
À ma terre, j'ai dédié ma vie
Et laissé partir celui que j'aime.

Jamais depuis, je ne l'ai vu
Jamais entendu parler de lui.
La mélodie dans mon cœur est restée
Quand il n'aimait pas ce que j'aimais.

Chaque homme doit suivre son Destin :
C'est ici la loi de ce monde.
Mon cœur a été brisé, c'est sûr,
Mais je n'aime pas ce que j'aime.

Pour lui richesse, honneurs,
Pour moi pauvreté et mépris.
Mais je ne faiblirai pas pour des plaisirs
Mon Pays, ma Langue et ma Liberté.

Escrita por: Anjela Duval, Véronique Autret