Vremdeling
Ik loop allene deaur de winkelstraat, 't reagent dat 't gut
Lokkende reclames reflecteren op stenen, een kartonnen held die alles zut
Gunt um de bocht kumpt mien iemand tegemoet
Hie kump mien bekend veur, moar ik ken um niet zo goed
Hie kik noar de grond, dan dwars deur mien hen
Hie nemt 't mien kwaalijk, dat ik um niet zo goed ken
In 't veurbi-j goan kiek ik um recht in zien gezicht
Ik mot um wel wat zeggen, daartoe veul ik mien verplicht
De afstand die wurt groter, moar nog wel te oaver zien
Um de spanning op te bouwen tel ik af, begin bi-j 10
Ik dreaj mien um en een geluud ontsnapt mien mond
De echo raakt de muren, moar amper nog de grond
Zigzaggend haalt die 'm dan langzaam in
Ik zei alleen moar moi moar dat had weinig zin
Vremdeling, vremdeling, bestemming onbekend
Raakt nergens an gewend
Vremdeling, vremdeling ik wet niet wie hi-j is
Niemand die 'm mist
Hie lup stug deur en ik krieg al spiet
Veur um was ik een vremdeling, een vremdeling
Hie kennen mien niet
Forastero
Caminando solo por la calle comercial, llueve a cántaros
Atractivos anuncios se reflejan en las piedras, un héroe de cartón que todo lo ve
Al doblar la esquina alguien viene hacia mí
Me resulta familiar, pero no lo conozco tan bien
Él mira al suelo, luego a través de mí
Me reprocha que no lo conozca tan bien
Al pasar junto a él lo miro directamente a la cara
Debo decirle algo, me siento obligado a hacerlo
La distancia se hace mayor, pero aún puedo verlo
Para aumentar la tensión, cuento hacia atrás, empiezo en 10
Me doy la vuelta y un sonido escapa de mi boca
El eco golpea las paredes, pero apenas toca el suelo
Zigzagueando, él lo alcanza lentamente
Solo le dije adiós, pero eso tuvo poco sentido
Forastero, forastero, destino desconocido
No se acostumbra a nada
Forastero, forastero, no sé quién es él
Nadie lo extraña
Él sigue caminando y ya me arrepiento
Para él yo era un forastero, un forastero
Él no me conocía
Escrita por: A. Gascoigne / B. Jolink En B. Migchelbrink / F. De Jong / J. Kolkman / W. Terhorst En B