Slonca Znak (Symbol of the Sun)
Na ¿aglach mojej wiary
P³ynê przez morze wzburzone
Tylu przesz³o, tylu przyjdzie po nich
Lecz ja trwam w mojej wierze
Jak Nie¶miertelny Ogieñ
Za niez³omno¶æ
Ho³d Nie¶miertelnemu S³oñcu sk³adam
Swaroga Ogieñ w mym sercu p³onie
Pod ¶wiêtym, pradawnym
Mych Bogów znakiem
Idê przez ¿ycie dumny, niez³omny
By w chwale odej¶æ
O zmierzchu czasie
By nastêpnym przekazaæ ten p³omieñ
Odej¶æ tak dumny, spe³niony
Bez wstydu za czas zmarnotrawiony
Ca³e ¿ycie Ognia Symbol
Na mym sztandarze
W nim mej wiary si³a
W nim mych przodków ¶lad
Za niego krew, dla niego ¿ycia dar
Z Ognia Symbolem
Dumnie przez ¿ycie kroczê
Ze S³oñca Znakiem
Na mym sztandarze!
Mg³a zaleg³a na tych wiekach
Co naszymi winny byæ
Wci±¿ szukamy drogi starej
Przez ocean brudnej krwi
Jeste¶my jak echa
Echa dawnych wygranych bitew
Magii natury, obrzêdów ofiarnych
Sprawmy by echa te nie przebrzmia³y
By rozros³y siê w pe³n± nutê
Widzisz w snach wyciêty bór stary
Co ¶wiadkiem by³ tych dni
Dni wolno¶ci, prawdy i chwa³y
Zapomniane s± to dni...
Nagi w kurhan dziada swego wejd¼
Tam te¿ posi±d¼ ow± moc
Moc daj±c± nam przetrwanie
Moc gubi±c± w sercu ból i strach
Strach o przysz³o¶æ dzi¶ niepewn±
Moc obrony Matki Twej
Praw rz±dz±cych ¶wiatem Twym
I daj±cych nam przetrwanie
W nadba³tyckim kraju tym
Símbolo del Sol
En la lucha de mi fe
Navego por el mar agitado
Tantos han pasado, tantos vendrán después de ellos
Pero yo permanezco en mi fe
Como un Fuego Inmortal
Por la firmeza
Rindo homenaje al Sol Inmortal
El fuego de Swarog arde en mi corazón
Bajo el sagrado, antiguo
Símbolo de mis dioses
Camino por la vida orgulloso, inquebrantable
Para partir en gloria
En el tiempo del crepúsculo
Para transmitir esta llama al siguiente
Partir tan orgulloso, cumplido
Sin vergüenza por el tiempo malgastado
Toda la vida es el Símbolo del Fuego
En mi estandarte
En él reside la fuerza de mi fe
En él está la huella de mis ancestros
Por él la sangre, por él el don de la vida
Con el Símbolo del Fuego
Avanzo con orgullo por la vida
Con el Signo del Sol
En mi estandarte!
La niebla se cierne sobre estas eras
Que nos pertenecen
Seguimos buscando el antiguo camino
A través del océano de sangre sucia
Somos como ecos
Ecos de antiguas batallas ganadas
De la magia de la naturaleza, de los rituales sacrificiales
Hagamos que estos ecos no se desvanezcan
Que crezcan en una melodía completa
Ves en sueños el bosque antiguo cortado
Que fue testigo de esos días
Días de libertad, verdad y gloria
Días olvidados son...
Desnudo en la tumba de tu abuelo entraré
Allí también poseeré su poder
Un poder que nos da supervivencia
Un poder que se pierde en el dolor y el miedo en el corazón
Miedo por un futuro incierto hoy
El poder de la defensa de tu Madre
Las leyes que rigen tu mundo
Y nos dan supervivencia
En esta tierra del Báltico