Ehiztari Beltza
Ehiztari amorratua zen abadea,
Meza ematen ari zen egunean
Deabrua agertu zitzaion erbi itxuran.
Abadea meza bertan behera utziz
Erbiaren atzetik joan zen
Txakurrak harturik.
Bere jainkoak zigortu zuen
Mendirik mendi dabil orain
Goseak amorraturik
Erbiaren atzetik.
Inork ez du oraindik ikusi
Inork ez daki nondik datozen
Txistu eta zaunka tristeak,
Baso ilunetan gordeak,
Etsipenez beteak
Laguntzen ditu haizeak.
Ez da gaurdaino itzuli
Ez da sekula itzuliko
Bere amaigabeko ehiztalditik.
El sacerdote negro
El sacerdote estaba poseído,
Celebrando misa ese día
Un demonio se le apareció en la oscuridad.
Dejando la misa a medias
Se fue por detrás del altar
Llevándose a los perros.
Su dios lo castigó
Ahora de montaña en montaña va
Hambriento y poseído
Por detrás del altar.
Nadie lo ha visto aún
Nadie sabe de dónde viene
Silbidos y lamentos tristes,
Guardados en los bosques oscuros,
Llenos de silencio
Los vientos lo ayudan.
No volverá nunca más
No regresará jamás
De su interminable viaje.