395px

Langueo

O Quam Tristis

O Langueo

Vacillantis trutine libramine
Mens suspensa fluctuat et estuat
In tumultus anxios
Dum se vertit et bipertit
Motus in contrarios
Me cavare studio vult ratio
Sed dum amor alteram vult operam
In diversa rapior
Ratione cum dione
Dimicante crucior

O langueo…
His invitat et irritat
Amor blanditiis
Nec caveo…
Sed aliis
Ratio sollicitat et excitat
O langueo…
Nam solari me scolari
Cogitat et exilio
Nec caveo…
Sed ratio procul abi
Vinceris sub veneris

Sicut in arbore
Fons tremula navicula
Levis in equore dum ancore
Subsidio contrario me dubio
Hinc amor inde ratio
Sub libra pondero
Quid melius et dubius
Mecum delibero
Nunc menti refero
Delicias venerias
Que mea michi
Flirula det oscula

O langueo...

Langueo

Balanceándose en la balanza de la vacilación
La mente suspendida fluctúa y hierve
En ansiosos tumultos
Mientras se voltea y se divide en dos
Movimientos en direcciones opuestas
Mi razón quiere apartarme con estudio
Pero mientras el amor busca otra tarea
Soy arrastrado hacia diferentes direcciones
Luchando con la razón y la pasión
Me torturo

Oh languidez...
Él invita y provoca con amor
Con halagos
No me cuido...
Pero con otros
La razón me inquieta y estimula
Oh languidez...
Pues me imagino consolándome
Pensando en el exilio
No me cuido...
Pero la razón se aleja
Serás vencido por Venus

Como en un árbol
La fuente es una barca temblorosa
Ligera en el mar mientras ancla
Con ayuda contraria dudo de mí
Aquí el amor, allá la razón
En la balanza pondero
¿Qué es mejor y más dudoso?
Delibero conmigo mismo
Ahora a mi mente le relato
Las delicias venéreas
Que para mí
El coqueteo me da besos

Oh languidez...

Escrita por: