Tolstant Krantams
Kur tavo laivai, Kunigaiksti Tvartiki?
Isksrode vandenis, terioje svetimus krantus...
Kur vikingu, kryzeiviu galvos...?
Kadaise puosusios tavos pilies vartus...
Liejasi toliai, tyla balsai, kalavijas pasonej...
Tolstant krantams... tolstant krantams...
Kur tavo kariai, Kunigaiksti Lamiki...?
Pries kuriuos klupo narsiausi vadai...
Kur pergales baltosios bures...?
Kodel nebegaudzia Apuolej ragai...?
Grizkit balta puta!
Kur tavo sunus, motina Kursa
Ko tustumos nykiom spalvom pasdabinai...
Ko nutylo kalba, kur isejo Dievai?
Kur juos visus ugniniu laivu isplukdei?
Ugnyje lieku vienas...jura...kelia rodo varnai...
Tolstant krantams... tolstant krantams...
Lejos de la costa
¿Dónde están tus barcos, Príncipe Tvartiki?
Emergieron del agua, en tierras extranjeras...
¿Dónde están los cabezas de los vikingos, los cruzados...?
Una vez adornaron las puertas de tus castillos...
Se extiende lejos, silencio de voces, la espada a un lado...
Lejos de la costa... lejos de la costa...
¿Dónde están tus guerreros, Príncipe Lamiki...?
Frente a los cuales caían los más valientes líderes...
¿Dónde están las huestes de victorias blancas...?
¿Por qué ya no resuenan los cuernos en Apuolej...?
¡Regresen con espuma blanca!
¿Dónde está tu hijo, madre Kursa
Por qué adornas con colores sombríos...
Por qué el silencio, dónde se fueron los Dioses?
¿Dónde los enviaste a todos en barcos de fuego?
En el fuego me quedo solo... los cuervos muestran el camino...
Lejos de la costa... lejos de la costa...