Þirgas Parneð Mano Kûnà Namo
Pirmyn! Raiti viesulai,
Þemæ sudrebinkit, prieðas lai bijo!
Karèiais ugniniais þirgai
Neða per dykvietes vyrus.
Priesaikà tvirtino savo krauju
Protëviø kerðtà atlikt iki galo,
Matë Dievai, kiek paklota galvø,
Matë, kaip kraujas þemæ iðvalo...
Kautis, ginklais pamojuot
Trokðta kiekvienas narsuolis,
Prieðà nors vienà nudobt
Taikos tarytum grobuonys.
Þirgas parneð mano kûnà namo,
Skydas papasakos tai kas nutiko,
Ragas kovos paskutiná kart pûs
Ir palydës mane vëjø platybën!
Vëjau, tu karius klaidini,
Primeni tûkstanèio prieðø kariaunà,
Tylà slepi jø ðarvø þvangesy,
Pakeli miglà lyg juodàjà audrà...
Kelio man nieks nepastos,
Þaibo greièiu lekia þirgas,
Ginkluos griausmo galia
Drasko á gabalus viskà.
El Caballo Lleva Mi Cuerpo a Casa
¡Adelante! Resiste la tormenta,
Tiémbrense, los enemigos temen al frente,
Los caballos de fuego
Llevan a los hombres a través de lugares salvajes.
Juraron con su sangre
Cumplir la antigua promesa hasta el final,
Los dioses vieron cuántas cabezas se inclinaban,
Vieron cómo la sangre limpiaba la tierra...
Luchan, blandiendo armas,
Anhelan cada valiente,
Contra cualquier enemigo,
Como ladrones de paz.
El caballo lleva mi cuerpo a casa,
El escudo contará lo sucedido,
El cuerno sonará por última vez en la batalla
Y me llevará a los vastos vientos.
Viento, tú confundes a los guerreros,
Recuerdas la batalla de mil generaciones,
Guardas en silencio la opresión de sus espadas,
Levantas la niebla como una tormenta negra...
Nada detendrá mi camino,
El caballo vuela veloz,
El poder destructivo de las armas
Destroza todo en pedazos.