Glow
We lie in bed
My husband and I
Breathing side by side
In the dark
He breathes out
And I breathe in
I breathe him in
Whatever he’s putting out
I breathe in
We lie in bed
He leans on his side
Offers me his back
Broad and strange
And his thumb scrolls through his phone
I feel it ripple in my bones
His gestures echo through me
Like a soulquake
And I hear him sigh
And the Moon is gone
The only light in this song
Is a stale pale glow
Lighting up the sheets
A stale pale glow
From a screen of sickly sweets
We don’t sleep well
My husband and I
Our circadian rhythms corrupted
By the sallow blue glow of a screen
Sucking our souls and melatonin
All of my dreams have been stolen
There’s a glass of dusty water on his nightstand
It has stood there for five days
He hasn’t touched it
He doesn’t take care of himself
He is paralyzed
By a stale pale glow
Lighting up the sheets
A stale pale glow
Flattening our heartbeats
God I wish he would scream
I wish he would break down on the bed
I wish we would fight
Tear at our hair
Let the bits and bytes
Dissolve in the night
It would be all right
What if you just missed something?
What if you let something go?
Just for the night
Would that be all right?
Oh I swear it’d be the same
They are all just motes of dust
We are all motes of dust
Nothing is as vital as it seems
Tragedies, catastrophes
Nightmares, horrors, heartbreaks, extremes
All these suffering souls
That you cannot control
And you invite them all
In our bed?
Well what if I’m not big enough
To take in so much pain?
It beats on my brain
I am going insane
Right here, in this bed, next to you
You’d see it if you weren’t so lost
In the stale pale glow
The stale pale glow
It’d be fun if we were kids
With flashlights
Telling each other our secrets
In our linen cave
Oh babe, where did you go?
Oh babe, where did you go?
Oh babe, where did you go?
Gloed
We liggen in bed
Mijn man en ik
Ademend zij aan zij
In het donker
Hij ademt uit
En ik adem in
Ik adem hem in
Wat hij ook uitstraalt
Adem ik in
We liggen in bed
Hij leunt op zijn zij
Biedt me zijn rug aan
Breed en vreemd
En zijn duim scrollt door zijn telefoon
Ik voel het rimpelen in mijn botten
Zijn gebaren echoën door me heen
Als een zielenschok
En ik hoor hem zuchten
En de maan is weg
Het enige licht in dit lied
Is een fletse bleke gloed
Die de lakens verlicht
Een fletse bleke gloed
Van een scherm vol zieke snoepjes
We slapen niet goed
Mijn man en ik
Onze circadiane ritmes verstoord
Door de bleke blauwe gloed van een scherm
Die onze zielen en melatonine opslurpt
Al mijn dromen zijn gestolen
Er staat een glas stoffig water op zijn nachtkastje
Het staat daar al vijf dagen
Hij heeft het niet aangeraakt
Hij zorgt niet voor zichzelf
Hij is verlamd
Door een fletse bleke gloed
Die de lakens verlicht
Een fletse bleke gloed
Die onze hartslagen afvlakt
God, ik wou dat hij zou schreeuwen
Ik wou dat hij zou instorten op het bed
Ik wou dat we zouden vechten
Aan ons haar trekken
Laat de bits en bytes
Oplossen in de nacht
Het zou goedkomen
Wat als je gewoon iets miste?
Wat als je iets losliet?
Gewoon voor de nacht
Zou dat goed zijn?
Oh, ik zweer dat het hetzelfde zou zijn
Ze zijn allemaal gewoon stofdeeltjes
Wij zijn allemaal stofdeeltjes
Niets is zo vitaal als het lijkt
Tragedies, catastrofes
Nachtmerries, horrors, hartzeer, extremen
Al deze lijdende zielen
Die je niet kunt beheersen
En je nodigt ze allemaal uit
In ons bed?
Wat als ik niet groot genoeg ben
Om zoveel pijn te verdragen?
Het bonst op mijn hersenen
Ik word gek
Hier, in dit bed, naast jou
Je zou het zien als je niet zo verloren was
In de fletse bleke gloed
De fletse bleke gloed
Het zou leuk zijn als we kinderen waren
Met zaklampen
Elkaar onze geheimen vertellen
In onze linnen grot
Oh schat, waar ben je heen gegaan?
Oh schat, waar ben je heen gegaan?
Oh schat, waar ben je heen gegaan?