La Porti Un Bacione a Firenze
Porti un bacione a Firenze!
Oh! Oh!
Partivo una mattina co' vapore,
e una bella bambina gli arrivò.
Vedendomi la fa: Scusi signore!
Perdoni, l'è di' ffiore, sì lo so.
Lei torna a casa lieto, ben lo vedo,
ed un favore piccolo gli chiedo.
La porti un bacione a Firenze,
che l'è la mia città
che in cuore ho sempre qui.
La porti un bacione a Firenze,
lavoro sol per rivederla un dì.
Son figlia d'emigrante,
per questo son distante,
lavoro perchè un giorno a casa tornerò.
La porti un bacione a Firenze:
se la rivedo, glielo renderò.
Bella bambina! Le ho risposto allora.
A' ccasa il tuo bacione porterò.
E per tranquillità fin da quest'ora,
in viaggio chiuso a chiave lo terrò.
Ma appena giunto a' ccasa te lo giuro,
il bacio verso i' ccielo andrà sicuro.
Io porto il tuo bacio a Firenze
che l'è la tua città
ed anche l'è di me.
Porto il tuo bacio a Firenze
nè mai, giammai potrò scordarmi te.
Sei figlia d'emigrante,
per questo sei distante,
lavori perchè un giorno a' ccasa tornerai.
Porto il tuo bacio a Firenze
e da Firenze tanti baci avrai.
L' è vera questa storia e se la un fosse,
la può passar pe' vera, sol perchè
so bene i' lucciconi e quanta tosse
gli ha chi distante dalla Patria gli è.
Così ogni fiorentino ch'è lontano,
vedendoti partir ti dirà piano:
La porti un bacione a Firenze,
che l'è la mia città
che in cuore ho sempre qui.
La porti un bacione a Firenze,
lavoro sol per rivederla un dì.
La nostra cittadina
pettegola e carina,
la ci ha tant'anni, eppure
la un n'invecchia mai.
Io porto bacioni a Firenze
di tutti i fiorentini che incontrai.
Firenze, oh mia città!
Breng een Kus naar Florence
Breng een kus naar Florence!
Oh! Oh!
Ik vertrok op een ochtend met de stoomboot,
en een mooi meisje kwam naar me toe.
Ze zei: 'Excuseer, meneer!'
'Neem me niet kwalijk, het is van de bloemen, ja dat weet ik.
Je komt blij thuis, dat zie ik goed,
en ik vraag je een kleine gunst.
Breng een kus naar Florence,
dat is mijn stad
die ik altijd hier in mijn hart heb.
Breng een kus naar Florence,
ik werk alleen om je ooit weer te zien.
Ik ben de dochter van een emigrant,
daarom ben ik ver weg,
ik werk omdat ik op een dag weer naar huis wil.
Breng een kus naar Florence:
als ik je weer zie, zal ik het je teruggeven.
Mooi meisje! Dat heb ik toen geantwoord.
'Ik zal je kus naar huis brengen.
En voor de zekerheid, vanaf nu,
zal ik het op reis goed vergrendelen.
Maar zodra ik thuis ben, dat zweer ik je,
zal de kus zeker de lucht in gaan.
Ik breng jouw kus naar Florence,
dat is jouw stad
en ook de mijne.
Ik breng jouw kus naar Florence
en nooit, echt nooit zal ik jou vergeten.
Jij bent de dochter van een emigrant,
daarom ben je ver weg,
jij werkt omdat je op een dag weer naar huis wilt.
Ik breng jouw kus naar Florence
en vanuit Florence krijg je veel kussen.
Dit verhaal is waar en als het niet zo was,
kan het als waar doorgaan, alleen maar omdat
ik goed weet hoe het voelt en hoeveel hoest
je hebt als je ver weg bent van je vaderland.
Zo zal elke Florentijn die ver weg is,
als hij je ziet vertrekken, zachtjes zeggen:
Breng een kus naar Florence,
dat is mijn stad
die ik altijd hier in mijn hart heb.
Breng een kus naar Florence,
ik werk alleen om je ooit weer te zien.
Onze stad,
roddelt en is schattig,
ze is al zo oud, en toch
wordt ze nooit oud.
Ik breng kussen naar Florence
van alle Florentijnen die ik ontmoette.
Florence, oh mijn stad!