I Skuggan Av Mig Själv
Det är höst igen och paranoian når sitt klimax
Genom kylan tränger sig natten in I mitt kött
Paralyserar tankarna I min skeva hjärna
Torra löv dansar I vinden bakom mig
Skapar obehagliga ljud ur tystnaden
Och triggar upp min redan starka noja
Alla passerande vider är potentiella fiender
Jag stirrar hatiskt mot varenda jävel
Hoppas att någon ville snegla tillbaka
Och ge mig en anledning
Att fälla ut teleskopbatongen,
För att slå ihjäl honom
Den människa jag en gång varit är försvunnen
Numer är jag ett monster
Driven av krafter ni aldrig vill förstå
Men även jag har älskat
Ångest kan göra en så trött
Man tappar liksom viljan att försöka
Ni kan inte förstå hur det är
Att enbart vara en skugga av sig själv
Jag plockar upp tetran ur väskan
Tar några stora klunkar vin
Känner mig lite varmare inombords
Och jag tänker att det här är den enda kärlek
Jag någonsin lär uppleva
In de Schaduw Van Mijnzelf
Het is weer herfst en de paranoia bereikt zijn hoogtepunt
Door de kou dringt de nacht mijn vlees binnen
Paralyseert de gedachten in mijn scheve hoofd
Droge bladeren dansen in de wind achter me
Creëren ongemakkelijke geluiden uit de stilte
En triggeren mijn al sterke noia
Alle passerende schaduwen zijn potentiële vijanden
Ik staar hatelijk naar elke klootzak
Hoop dat iemand terug durft te kijken
En me een reden geeft
Om mijn telescopische knuppel uit te klappen,
Om hem dood te slaan
De mens die ik ooit was is verdwenen
Nu ben ik een monster
Gedreven door krachten die jullie nooit willen begrijpen
Maar ook ik heb liefgehad
Angst kan zo vermoeiend zijn
Je verliest gewoon de wil om te proberen
Jullie kunnen niet begrijpen hoe het is
Om enkel een schaduw van jezelf te zijn
Ik pak de tetra uit mijn tas
Neem een paar grote slokken wijn
Voel me een beetje warmer van binnen
En ik denk dat dit de enige liefde is
Die ik ooit zal ervaren