395px

Anciano de la montaña

Oksanat

Starac Sa Planine

Stari hrastovi krckaju granama
Pod njihovom senkom okovana sudbina
Da hoda vremenom,bez kraja
Gorkim kamenim stazama

Starac planinom prolazi
Koščatom rukom od sunca oči zaklanja
Na ruci prsten od crnog kamena
Dugi mu mač stara ledja zamara

Kuda to ideš starino
Ti groba nigde nemao
U zoru samo si gledao
I staru smrt tražio

Pokrov na tebi je crni strulio
Sećanje davno izbledelo
Ti si starino zaboravio
Da li si ikada i živeo

Stadoh.Hrastovi stari vreme skriše.
Izbledele kosti ležahu tu,rasute u travi
Mač zaigra u mojoj ruci i zari se duboko
u zemlju ispod hrasta,a prsten bljesnu tamom
Napokon!Trag moje smrti!

Pokrov sa sebe skinuo
Kraj kostiju starac kleknuo
Na kosti pogled spustio
Svoj život na njima video

Tad stare kosti zaškripaše
Prsten starčev sa ruke spade
Pleća se njegova nad grob nadviše
I starac u svoj grob pade

Ipak si stigao starino
Ti grob svoj si našao
U zori njega video
I staru smrt imao

Anciano de la montaña

Viejos robles crujen con sus ramas
Bajo su sombra, una vida encadenada
Caminando sin fin a través del tiempo
Por senderos de amargo dolor

El anciano atraviesa la montaña
Con una mano huesuda protege sus ojos del sol
En su mano un anillo de piedra negra
Su larga espada cansa su espalda antigua

¿A dónde vas, anciano?
Ninguna tumba a la vista
En la aurora solo mirabas
Y buscando la vieja muerte

El sudario sobre ti se ha descompuesto
El recuerdo desvanecido hace tiempo
Anciano, has olvidado
Si alguna vez viviste

Me detuve. Los viejos robles ocultan el tiempo.
Huesos desvanecidos yacen aquí, esparcidos en la hierba
La espada danza en mi mano y se clava profundamente
En la tierra bajo el roble, y el anillo brilla en la oscuridad
¡Finalmente! ¡El rastro de mi muerte!

Se quitó el sudario
El anciano se arrodilló junto a los huesos
Bajó la mirada sobre ellos
Vio su vida en ellos

Entonces los viejos huesos crujieron
El anillo del anciano cayó de su mano
Sus hombros se inclinaron sobre la tumba
Y el anciano cayó en su propia tumba

Aun así llegaste, anciano
Encontraste tu tumba
En la aurora la viste
Y tuviste la vieja muerte

Escrita por: