Balladen Om Det Stora Slagsmålet På Tegelbacken
I januari månad år nittonhundratre
Ett gäng av kungsholmsbusar på marsch man kunde se
Med pavan uti fickan och med lurporna på sne'
De var sura för de aldrig fick va' me'
Det var grabbarna från Eken, det var grabbar med kulör
Det var grabbarna som var på ett sjuhelvetes humör
Och med knogjärn och med påkar och med blodet rött och hett
Gick till Tegelbacken för att skipa rätt
Och samma kväll så samlades allt uppå Brunkeberg
Ett saftigt gäng som frusta Klaras öl och must och märg
Det var aldrig tal om kanske när de börja mucka gräl
De var sura för att allting var så fel
Det var grabbarna från Eken, det var grabbar med kulör
Det var grabbarna som var på ett sjuhelvetes humör
Och med knogjärn och med påkar och med blodet rött och hett
Gick till Tegelbacken för att skipa rätt
Det dånade om busarna som kom från Gamla Stan
Med åttiåtta söderkisar, grabbar hela dan
Och från Östermalm det tågades med schvung och svaj och spänst
Fast de var sura för de jämt fick gå längst
Det var grabbarna från Eken, det var grabbar med kulör
Det var grabbarna som var på ett sjuhelvetes humör
Och med knogjärn och med påkar och med blodet rött och hett
Gick till Tegelbacken för att skipa rätt
Och Tegelbacken tömdes raskt på slödder, böss och skarn
När busarna kom tågandes från alla håll i stan
Där låg den tom och tigande i månens vita ljus
Medan sången steg bland kåkar och bland hus
Det var grabbarna från Eken, det var grabbar med kulör
Det var grabbarna som var på ett sjuhelvetes humör
Och med knogjärn och med påkar och med blodet rött och hett
Gick till Tegelbacken för att skipa rätt
De stod vid Tegelbacken, de stod där man mot man
I månens bleka ljus, men ingen vågade sig fram
I fyra timmar hötte de och skrek från varsin gränd
Och sen så vände de på klacken och gick hem
Det var grabbarna från Eken, det var grabbar med kulör
Det var grabbarna som var på ett sjuhelvetes humör
Och med knogjärn och med påkar och med blodet rött och hett
Gick till Tegelbacken för att skipa rätt
Men än idag med fasa talar man i Stockholms stad
Om hur busarna på Tegelbacken slogs tre dar å rad
Och med knogjärn och med påkar och med blodet rött och hett
Gick till Tegelbacken för att skipa rätt
Ballade Vom Großen Streit Am Tegelbacken
Im Januar des Jahres neunzehnhundertdrei
Sah man eine Gruppe von Halbstarken marschieren, oh wie fein
Mit dem Pavan in der Tasche und den Mützen schief auf dem Kopf
Sie waren sauer, weil sie nie dabei sein durften
Es waren die Jungs von Eken, bunte Kerle, das ist klar
Es waren die Jungs, die in einem teuflischen Humor waren, oh ja
Mit Schlagringen und mit Knüppeln, das Blut rot und heiß
Zogen sie zum Tegelbacken, um Recht zu schaffen, ganz heiß
Und am selben Abend versammelten sich alle auf Brunkeberg
Eine saftige Truppe, die Klaras Bier und Limonade zelebrierte, ganz stark
Es war nie die Rede von vielleicht, wenn sie anfingen zu streiten
Sie waren sauer, weil alles so falsch war, das war kein Geleite
Es waren die Jungs von Eken, bunte Kerle, das ist klar
Es waren die Jungs, die in einem teuflischen Humor waren, oh ja
Mit Schlagringen und mit Knüppeln, das Blut rot und heiß
Zogen sie zum Tegelbacken, um Recht zu schaffen, ganz heiß
Es dröhnte von den Halbstarken, die aus der Altstadt kamen
Mit achtundachtzig Südländern, Jungs den ganzen Tag, oh wie sie flammen
Und von Östermalm kam man mit Schwung und Elan
Obwohl sie sauer waren, weil sie immer hinten gehen mussten, oh Mann
Es waren die Jungs von Eken, bunte Kerle, das ist klar
Es waren die Jungs, die in einem teuflischen Humor waren, oh ja
Mit Schlagringen und mit Knüppeln, das Blut rot und heiß
Zogen sie zum Tegelbacken, um Recht zu schaffen, ganz heiß
Und Tegelbacken wurde schnell von Gesindel, Gewehren und Dreck geleert
Als die Halbstarken von allen Seiten der Stadt heran marschiert
Da lag es leer und still im weißen Licht des Mondes
Während das Lied zwischen den Hütten und Häusern erklang, ganz ohne Hohn
Es waren die Jungs von Eken, bunte Kerle, das ist klar
Es waren die Jungs, die in einem teuflischen Humor waren, oh ja
Mit Schlagringen und mit Knüppeln, das Blut rot und heiß
Zogen sie zum Tegelbacken, um Recht zu schaffen, ganz heiß
Sie standen am Tegelbacken, Mann gegen Mann, ganz klar
Im bleichen Licht des Mondes, doch niemand traute sich voran, oh ja
Vier Stunden lang schwenkten sie die Fäuste und schrien aus jeder Gasse
Und dann drehten sie sich um und gingen nach Hause, ohne viel Spaß
Es waren die Jungs von Eken, bunte Kerle, das ist klar
Es waren die Jungs, die in einem teuflischen Humor waren, oh ja
Mit Schlagringen und mit Knüppeln, das Blut rot und heiß
Zogen sie zum Tegelbacken, um Recht zu schaffen, ganz heiß
Doch bis heute spricht man mit Schrecken in der Stadt Stockholm
Von wie die Halbstarken am Tegelbacken drei Tage lang kämpften, oh so fromm
Und mit Schlagringen und mit Knüppeln, das Blut rot und heiß
Zogen sie zum Tegelbacken, um Recht zu schaffen, ganz heiß.