Nectar
I arose from the lullaby
Enduring yet another tale
You tempt me again
With your embrace, so tainted
Within the night you beckon
Cursing me with every glance
Bring me through
Carry my empty shadow
And guide me inside your warped labyrinth
To the well of sin
I swear I will always love you
Leave me speechless
Release my yearning
The soil I walk is clad with light
Drifting moons thrust me with their rays
And I fall inside
I lament this heritage
Cannot bid farewell
The pale face...you went as far as you could
And from that moment
I witnessed your beauty, felt your death
Mine is yours, mine is yours
In the wake of dawn
The mist of morning linger before it leaves
Invisible eyes, red reflection
It is you
Smiling in the midst of the moor
Nectar
Ik kwam op uit het slaapliedje
Doorstond weer een verhaal
Je verleidt me opnieuw
Met je omhelzing, zo besmet
In de nacht roep je me
Vervloekend me met elke blik
Breng me mee
Draag mijn lege schaduw
En leid me binnen in jouw kromme labyrint
Naar de put van zonde
Ik zweer dat ik altijd van je zal houden
Laat me sprakeloos
Bevrijd mijn verlangen
De grond waarop ik loop is bedekt met licht
Drijvende manen duwen me met hun stralen
En ik val naar binnen
Ik betreur deze erfenis
Kan geen afscheid nemen
Het bleke gezicht... je ging zo ver als je kon
En vanaf dat moment
Getuigde ik van jouw schoonheid, voelde jouw dood
Het mijne is van jou, het mijne is van jou
In de nasleep van de dageraad
De mist van de ochtend blijft hangen voordat hij vertrekt
Onzichtbare ogen, rode reflectie
Het ben jij
Die glimlacht te midden van de heide
Escrita por: Mikael / Peter Lindgren