P'ra Frente É Que É Lisboa
Ergo-me da cama que me aquece, que me prende
Que me trama se me chama p'ra dormir
Saio sem demora, já é hora de no escuro
Lá de fora o sol resolver surgir
E acordo sonolento, rabugento
Ruminando um lamento por ter de ir trabalhar
Mas penso positivo e concluo que estar vivo
É motivo mais que bom p'ra me animar
E então saio de rompante, torno-me mais confiante
Vendo o dia amanhecer
Escolho o meu melhor sorriso, e aceito o improviso
Que o meu dia vai trazer
Aproveito ao segundo, tudo aquilo que este mundo
Faz p'ra me surpreender (faz p'ra me surpreender)
Levo o dia numa boa, que p'rá frente é que é Lisboa!
Sinto-me de bem com a vida, seja o que tiver de ser!
Ergo-me da cama que me aquece, que me prende
Que me trama se me chama p'ra dormir
Saio sem demora, já é hora de no escuro
Lá de fora o sol resolver surgir
E acordo sonolento, rabugento
Ruminando um lamento por ter de ir trabalhar
Mas penso positivo e concluo que estar vivo
É motivo mais que bom p'ra me animar
E então saio de rompante, torno-me mais confiante
Vendo o dia amanhecer
Escolho o meu melhor sorriso, e aceito o improviso
Que o meu dia vai trazer
Aproveito ao segundo, tudo aquilo que este mundo
Faz p'ra me surpreender (faz p'ra me surpreender)
Levo o dia numa boa, que p'rá frente é que é Lisboa!
Sinto-me de bem com a vida, seja o que tiver de ser!
Aproveito ao segundo, tudo aquilo que este mundo
Faz p'ra me surpreender (faz p'ra me surpreender)
Levo o dia numa boa, que p'rá frente é que é Lisboa!
Sinto-me de bem com a vida, seja o que tiver de ser!
Vooruit is het Lisboa
Ik sta op uit bed dat me warm houdt, dat me vasthoudt
Dat me in de problemen brengt als het me roept om te slapen
Ik ga zonder uitstel, het is tijd om in het donker
Buiten komt de zon eindelijk op
En ik word slaperig wakker, chagrijnig
Met een zucht van spijt omdat ik moet gaan werken
Maar ik denk positief en concludeer dat leven
Een meer dan goede reden is om me op te vrolijken
En dan stap ik met een sprongetje naar buiten, word ik zelfverzekerder
Kijkend naar de dag die aanbreekt
Ik kies mijn mooiste glimlach, en accepteer de improvisatie
Die mijn dag zal brengen
Ik geniet van elk moment, alles wat deze wereld
Doet om me te verrassen (doet om me te verrassen)
Ik neem de dag zoals hij komt, want vooruit is het Lisboa!
Ik voel me goed met het leven, wat er ook gebeurt!
Ik sta op uit bed dat me warm houdt, dat me vasthoudt
Dat me in de problemen brengt als het me roept om te slapen
Ik ga zonder uitstel, het is tijd om in het donker
Buiten komt de zon eindelijk op
En ik word slaperig wakker, chagrijnig
Met een zucht van spijt omdat ik moet gaan werken
Maar ik denk positief en concludeer dat leven
Een meer dan goede reden is om me op te vrolijken
En dan stap ik met een sprongetje naar buiten, word ik zelfverzekerder
Kijkend naar de dag die aanbreekt
Ik kies mijn mooiste glimlach, en accepteer de improvisatie
Die mijn dag zal brengen
Ik geniet van elk moment, alles wat deze wereld
Doet om me te verrassen (doet om me te verrassen)
Ik neem de dag zoals hij komt, want vooruit is het Lisboa!
Ik voel me goed met het leven, wat er ook gebeurt!
Ik geniet van elk moment, alles wat deze wereld
Doet om me te verrassen (doet om me te verrassen)
Ik neem de dag zoals hij komt, want vooruit is het Lisboa!
Ik voel me goed met het leven, wat er ook gebeurt!