Burro Apaixonado
Comprei um burro tubiano trazido da Vacaria
Nunca pensei que pudesse entrar em tamanha fria
Me roeu corda e laço, me fugiu da estrevaria
Amarrei num correntão pra ver o que acontecia
Botou a boca no mundo dia e noite, noite e dia
Orneava que dava dó , oh, oh, oh
E o choro era um só, oh, oh, oh, oh!
Resolvi vender o burro mas comprar ninguém queria
Por que a fama do bicho muita gente conhecia
Fiz um leilão do meu burro na festa da melancia
Saiu por cinco cruzeiros vejam só que judiaria
O padre que arrematou, castigo assim não merecia
Orneava que dava dó , oh, oh, oh
E o choro era um só, oh, oh, oh, oh!
O padre arrependido me chamou dali dois dias
Quis de volta o dinheiro que o burro ele não queria
Devido o choro do bicho por perto ninguém dormia
E até tinha rezado cinco ou seis ave-maria
E o burro não se acalmava só chorava de agonia
Orneava que dava dó , oh, oh, oh
E o choro era um só, oh, oh, oh, oh!
De tanto que o burro chora até da pra desconfiar
Talvez alguém da platéia, até possa me ajudar
Quem sabe benzendo o burro ele até vai se acalmar
Mas se não der resultado daí eu vou apelar
Vou manear as quatro patas e levar num saravá
Se tiver embatucado é certo que vai parar
Mas se for apaixonado, o jeito é aturar!
Burro apasionado
Compré un burro tubio traído de Vacaria
Nunca pensé que podría tener tanto frío
Me royó la cuerda y la soga, me huyó del estvario
Lo até a una cadena para ver qué pasó
Él puso su boca en el mundo día y noche, noche y día
Pensé que lo sentía, oh, oh, oh, oh
Y el llanto fue uno, oh, oh, oh, oh!
Decidí vender el burro pero comprar nadie quería
Debido a que la fama del animal muchas personas sabían
Tuve una subasta de mi burro en la fiesta de sandía
Salió a cinco cruceros. Mira esas joyas
El sacerdote que lo rompió, un castigo como ese no se lo merecía
Pensé que lo sentía, oh, oh, oh, oh
Y el llanto fue uno, oh, oh, oh, oh!
El párroco me llamó desde allí dos días
Quería de vuelta el dinero el burro que no quería
Debido a que el bicho está llorando, nadie dormía
E incluso había rezado cinco o seis Ave María
Y el burro no se calmó, sólo lloró de agonía
Pensé que lo sentía, oh, oh, oh, oh
Y el llanto fue uno, oh, oh, oh, oh!
Por mucho que llore el burro, no puedes confiar en él
Tal vez alguien de la audiencia pueda incluso ayudarme
Tal vez bendijo al burro, incluso se calmará
Pero si no funciona entonces apelaré
Tomaré las cuatro piernas y las tomaré en un saravah
Si se ha estrellado, seguramente se detendrá
Pero si estás enamorado, ¡el camino es soportarlo!
Escrita por: Jorge Fagundes, Bruno Neher, Elmo Neher