Ardiaren kanta
Entzun gura badozu
ardiaren kantarik-jai, jai !-
erdu eze hona ta
esango deutsut nik.
Dauka barriz piku bat
ardi pikaroak-jai, jai !-
jostorratz minen-minena
baino okerragoa.
Nahi dabenean sartzeko
nahi daben lekutik-jai, jai !-
distingidu bagarik
pobre-aberatsik.
Ardia atrapetako
ezkerreko aldian-jai, jai !-
eskumea sartzen da
gona-manerean.
Arrapatzen dauanean
entero dago poz -poz, poz !-
hiltzeko mahai ganean
atzamarrekin: kraus !
La canción del fuego
Escucha si puedes
la canción del fuego del ardor, ¡fiesta, fiesta!-
perdido más allá
te lo diré yo.
Tiene en su pecho una espina
los ardientes ardillas, ¡fiesta, fiesta!-
un beso más amargo
que el más amargo.
Cuando quiera entrar
desde donde quiera, ¡fiesta, fiesta!-
nos distinguimos
entre pobres y ricos.
El ardiente atrapado
en el lado izquierdo, ¡fiesta, fiesta!-
el derecho se introduce
en la melancolía.
Cuando te atrapa por completo
estás completamente feliz -feliz, feliz!-
en la mesa de matar
con cuchillos: ¡crujiente!