395px

Maria van Mijn Kindertijd

Padre Dalcides

Maria de Minha Infância

Eu era pequeno, nem me lembro
Só lembro que à noite, ao pé da cama,
Juntava as mãozinhas e rezava apressado.
Mas rezava como alguém que ama.
Nas aves-marias que eu rezava
Eu sempre engolia umas palavras.
E muito cansado, acabava dormindo,
Mas dormia como quem amava.

Ave-maria, mãe de jesus,
O tempo passa, não volta mais.
Tenho saudade daquele tempo
Que eu te chamava de minha mãe.
Ave-maria, mãe de jesus,
Ave-maria, mãe de jesus.

Depois fui crescendo, eu me lembro,
E fui esquecendo nossa amizade.
Chegava lá em casa chateado e cansado,
De rezar não tinha nem vontade.
Andei duvidando, eu me lembro,
Das coisas mais puras que me ensinaram.
Perdi os costume da criança inocente,
Minhas mãos quase não se ajuntavam.

O teu amor cresce com gente,
A mãe nunca esquece um filho ausente.
Eu chego lá em casa chateado e cansado,
Mas eu rezo como antigamente.
Nas ave-marias que hoje eu rezo
Esqueço as palavras e ardomeço
Embora consado e sem rezar como eu devo,
Eu de ti maria não me esqueço.

Maria van Mijn Kindertijd

Ik was klein, ik herinner het me niet
Ik weet alleen dat ik 's nachts, naast mijn bed,
Mijn handjes vouwde en snel bad.
Maar ik bad als iemand die houdt.
In de weesgegroetjes die ik bad
Slikte ik altijd wat woorden door.
En heel moe viel ik in slaap,
Maar sliep als iemand die houdt.

Wees gegroet, Maria, moeder van Jezus,
De tijd gaat voorbij, komt niet meer terug.
Ik mis die tijd
Dat ik je mijn moeder noemde.
Wees gegroet, Maria, moeder van Jezus,
Wees gegroet, Maria, moeder van Jezus.

Toen groeide ik op, ik herinner het me,
En vergat onze vriendschap.
Ik kwam thuis, chagrijnig en moe,
Geen zin om te bidden had ik meer.
Ik begon te twijfelen, ik herinner het me,
Aan de puurste dingen die me geleerd zijn.
Ik verloor de gewoonten van het onschuldige kind,
Mijn handen vouwden bijna niet meer.

Jouw liefde groeit met de mensen,
Een moeder vergeet nooit een afwezig kind.
Ik kom thuis, chagrijnig en moe,
Maar ik bid zoals vroeger.
In de weesgegroetjes die ik vandaag bid
Vergeet ik de woorden en brand ik
Hoewel moe en niet biddend zoals ik zou moeten,
Vergeet ik jou, Maria, niet.

Escrita por: Ocimar / Padre Dalcides