notre dame
I'm in the rafters looking down
It's cold up here
Between walls of stone
I made my home
And the air hangs heavy with the incense
Feathers fall from pigeons
Cooing in the tower
I rarely go down there, the view's just so beautiful from here
And I can see everybody at their worst points
At their worst points
I'm not a sadist
I enjoy just being able to be witness of the loneliness
And be a higher power in case there isn't one
In case there isn't one
I'm not a higher power
I just live in the ceiling 'cause I'm lonely on the fringes
And it gives my life some meaning in the exile
In my exile
The grey light filters through slabs
And the flagstones glow
Bright from the stained-glass
A hundred feet below
As I tiptoe creaking over prayers
Pleading with their maker
Crying with the choir
I'm not immune to the sincerity below me
Makes me feel, it makes me holy
But the tears I understand that I do not below
No I do not belong
Watching the figures, all the saints
But mostly sinners come and go
And some are desperate
But the others have the sense that they do belong
And I do not belong
Some only turn towards the heavens
When the end is feeling desperate
Have the overwhelming feeling
That there's nobody who's looking down (looking down)
At least I'm looking down
Onze Lieve Vrouw
Ik zit in de nok en kijk naar beneden
Het is koud hier
Tussen muren van steen
Heb ik mijn thuis gemaakt
En de lucht hangt zwaar van het wierook
Veertjes vallen van de duiven
Koeren in de toren
Ik ga daar zelden naar beneden, het uitzicht is hier zo mooi
En ik zie iedereen op hun slechtste momenten
Op hun slechtste momenten
Ik ben geen sadist
Ik geniet gewoon van het getuige zijn van de eenzaamheid
En ben een hogere macht als er geen is
Als er geen is
Ik ben geen hogere macht
Ik woon gewoon in het plafond omdat ik eenzaam ben aan de rand
En het geeft mijn leven wat betekenis in de ballingschap
In mijn ballingschap
Het grijze licht filtert door de platen
En de tegels gloeien
Helder van het glas-in-lood
Honderd voet beneden
Terwijl ik op mijn tenen kraak over gebeden
Smekend bij hun maker
Huilend met het koor
Ik ben niet immuun voor de oprechtheid onder mij
Het laat me voelen, het maakt me heilig
Maar de tranen begrijp ik dat ik daar niet bij hoor
Nee, ik hoor daar niet bij
Kijkend naar de figuren, alle heiligen
Maar vooral zondaars komen en gaan
En sommigen zijn wanhopig
Maar de anderen hebben het gevoel dat ze erbij horen
En ik hoor daar niet bij
Sommigen kijken alleen naar de hemel
Wanneer het einde wanhopig aanvoelt
Hebben het overweldigende gevoel
Dat er niemand is die naar beneden kijkt (kijkt naar beneden)
Tenminste kijk ik naar beneden