Moja je pjesma lagana
Tužna je naša ulica, od kada nisi tu,
jer tužne pjesme pjevale, oni što ostaju,
iste smo snove sanjali, istom se nadali,
drugi su igru vodili, i snove ukrali.
Nije mi žao što si otišla, znam da si morala,
jedino boli malena, što se nisi javila,
ne bih ti rekao ostani, ne bih ni probao,
ne bih ti rekao volim te, samo čuvaj se.
Moja je pjesma lagana, polagana,
i tiho se ispija,
sasvim lagana i bez pitanja,
što si otišla.
Kad kreneš sruši mostove, izbriši tragove,
meni pjesma ostaje, da me smiruje,
iste smo snove sanjali, istom se nadali,
ja nisam smogao hrabrosti, da se odlučim.
Mijn lied is zacht
Onze straat is treurig, sinds je hier niet meer bent,
want treurige liedjes zongen, zij die achterblijven,
we droomden dezelfde dromen, hoopten op hetzelfde,
anderen leidden het spel, en stalen onze dromen.
Het spijt me niet dat je bent gegaan, ik weet dat je moest,
het enige dat pijn doet, is dat je niet hebt gebeld,
ik zou je niet zeggen blijf, ik zou het ook niet proberen,
ik zou je niet zeggen ik hou van je, zorg gewoon voor jezelf.
Mijn lied is zacht, langzaam,
en het wordt stilletjes gedronken,
heel zacht en zonder vragen,
waarom je bent gegaan.
Als je vertrekt, breek de bruggen, wis de sporen,
voor mij blijft het lied, om me te kalmeren,
we droomden dezelfde dromen, hoopten op hetzelfde,
ik had niet de moed, om een beslissing te nemen.