395px

Triste Vertrek

Patativa do Assaré

Triste Partida

Meu Deus, meu Deus. . .

Setembro passou
Outubro e Novembro
Já tamo em Dezembro
Meu Deus, que é de nós,
Meu Deus, meu Deus
Assim fala o pobre
Do seco Nordeste
Com medo da peste
Da fome feroz
Ai, ai, ai, ai

A treze do mês
Ele fez experiência
Perdeu sua crença
Nas pedras de sal,
Meu Deus, meu Deus
Mas noutra esperança
Com gosto se agarra
Pensando na barra
Do alegre Natal
Ai, ai, ai, ai

Rompeu-se o Natal
Porém barra não veio
O sol bem vermeio
Nasceu muito além
Meu Deus, meu Deus
Na copa da mata
Buzina a cigarra
Ninguém vê a barra
Pois a barra não tem
Ai, ai, ai, ai

Sem chuva na terra
Descamba Janeiro,
Depois fevereiro
E o mesmo verão
Meu Deus, meu Deus
Entonce o nortista
Pensando consigo
Diz: "isso é castigo
não chove mais não"
Ai, ai, ai, ai

Apela pra Março
Que é o mês preferido
Do santo querido
Senhor São José
Meu Deus, meu Deus
Mas nada de chuva
Tá tudo sem jeito
Lhe foge do peito
O resto da fé
Ai, ai, ai, ai

Agora pensando
Ele segue outra tria
Chamando a famia
Começa a dizer
Meu Deus, meu Deus
Eu vendo meu burro
Meu jegue e o cavalo
Nós vamos a São Paulo
Viver ou morrer
Ai, ai, ai, ai

Nós vamos a São Paulo
Que a coisa tá feia
Por terras alheia
Nós vamos vagar
Meu Deus, meu Deus
Se o nosso destino
Não for tão mesquinho
Cá e pro mesmo cantinho
Nós torna a voltar
Ai, ai, ai, ai

E vende seu burro
Jumento e o cavalo
Inté mesmo o galo
Venderam também
Meu Deus, meu Deus
Pois logo aparece
Feliz fazendeiro
Por pouco dinheiro
Lhe compra o que tem
Ai, ai, ai, ai

Em um caminhão
Ele joga a famia
Chegou o triste dia
Já vai viajar
Meu Deus, meu Deus
A seca terrível
Que tudo devora
Lhe bota pra fora
Da terra natá
Ai, ai, ai, ai

O carro já corre
No topo da serra
Oiando pra terra
Seu berço, seu lar
Meu Deus, meu Deus
Aquele nortista
Partido de pena
De longe acena
Adeus meu lugar
Ai, ai, ai, ai

No dia seguinte
Já tudo enfadado
E o carro embalado
Veloz a correr
Meu Deus, meu Deus
Tão triste, coitado
Falando saudoso
Seu filho choroso
Exclama a dizer
Ai, ai, ai, ai

De pena e saudade
Papai sei que morro
Meu pobre cachorro
Quem dá de comer?
Meu Deus, meu Deus
Já outro pergunta
Mãezinha, e meu gato?
Com fome, sem trato
Mimi vai morrer
Ai, ai, ai, ai

E a linda pequena
Tremendo de medo
"Mamãe, meus brinquedo
Meu pé de fulô?"
Meu Deus, meu Deus
Meu pé de roseira
Coitado, ele seca
E minha boneca
Também lá ficou
Ai, ai, ai, ai

E assim vão deixando
Com choro e gemido
Do berço querido
Céu lindo azul
Meu Deus, meu Deus
O pai, pesaroso
Nos filho pensando
E o carro rodando
Na estrada do Sul
Ai, ai, ai, ai

Chegaram em São Paulo
Sem cobre quebrado
E o pobre acanhado
Procura um patrão
Meu Deus, meu Deus
Só vê cara estranha
De estranha gente
Tudo é diferente
Do caro torrão
Ai, ai, ai, ai

Trabaia dois ano,
Três ano e mais ano
E sempre nos prano
De um dia vortar
Meu Deus, meu Deus
Mas nunca ele pode
Só vive devendo
E assim vai sofrendo
É sofrer sem parar
Ai, ai, ai, ai

Se arguma notícia
Das banda do norte
Tem ele por sorte
O gosto de ouvir
Meu Deus, meu Deus
Lhe bate no peito
Saudade lhe molho
E as água nos óio
Começa a cair
Ai, ai, ai, ai

Do mundo afastado
Ali vive preso
Sofrendo desprezo
Devendo ao patrão
Meu Deus, meu Deus
O tempo rolando
Vai dia e vem dia
E aquela famia
Não vorta mais não
Ai, ai, ai, ai

Distante da terra
Tão seca mas boa
Exposto à garoa
À lama e o paul
Meu Deus, meu Deus
Faz pena o nortista
Tão forte, tão bravo
Viver como escravo
No Norte e no Sul
Ai, ai, ai, ai

Triste Vertrek

Mijn God, mijn God...

September is voorbij
Oktober en November
We zijn al in December
Mijn God, wat is er met ons,
Mijn God, mijn God
Zo spreekt de arme
Van het droge Noorden
Bang voor de ziekte
Van de honger die woedt
Ai, ai, ai, ai

Op de dertiende van de maand
Maakte hij een proef
Verloor zijn geloof
In de zoutstenen,
Mijn God, mijn God
Maar met een nieuwe hoop
Houdt hij zich vast
Denkend aan de feestmaaltijd
Van een vrolijk Kerstfeest
Ai, ai, ai, ai

Kerst is verbroken
Maar de feestmaaltijd kwam niet
De zon, zo rood
Stond ver weg op
Mijn God, mijn God
In de boomtoppen
Toetert de cicade
Niemand ziet de feestmaaltijd
Want de feestmaaltijd is er niet
Ai, ai, ai, ai

Zonder regen op de grond
Gaat Januari naar beneden,
Dan Februari
En dezelfde zomer
Mijn God, mijn God
Toen dacht de noorderling
Bij zichzelf
Zegt: "dit is straf
Het regent niet meer"
Ai, ai, ai, ai

Hij roept om Maart
Dat is de favoriete maand
Van de geliefde heilige
Heer Sint Jozef
Mijn God, mijn God
Maar geen regen in zicht
Alles is hopeloos
Verlaat hem de rest
Van zijn geloof
Ai, ai, ai, ai

Nu denkt hij na
Hij volgt een andere weg
Roepend naar de familie
Begint hij te zeggen
Mijn God, mijn God
Ik verkoop mijn ezel
Mijn muilezel en het paard
We gaan naar São Paulo
Leven of sterven
Ai, ai, ai, ai

We gaan naar São Paulo
Want het is slecht hier
Over vreemde grond
Gaan we zwerven
Mijn God, mijn God
Als ons lot
Niet zo kleinzielig is
Hier en naar dezelfde plek
Zullen we terugkomen
Ai, ai, ai, ai

En hij verkoopt zijn ezel
De muilezel en het paard
Zelfs de haan
Verkochten ze ook
Mijn God, mijn God
Want al snel verschijnt
Een blije boer
Voor weinig geld
Koopt hij wat hij heeft
Ai, ai, ai, ai

In een vrachtwagen
Laadt hij de familie
De treurige dag is gekomen
Ze gaan al reizen
Mijn God, mijn God
De verschrikkelijke droogte
Die alles verslindt
Duwt hem weg
Van zijn geboorteland
Ai, ai, ai, ai

De auto rijdt al
Over de bergtop
Kijkend naar de grond
Zijn wieg, zijn thuis
Mijn God, mijn God
Die noorderling
Met pijn in zijn hart
Zwaait van ver
Vaarwel mijn plek
Ai, ai, ai, ai

De volgende dag
Al moe en afgemat
En de auto vol
Rijdt snel verder
Mijn God, mijn God
Zo treurig, arme man
Praat vol heimwee
Zijn huilende kind
Roepend zegt
Ai, ai, ai, ai

Van verdriet en gemis
Vader, ik weet dat ik sterf
Mijn arme hond
Wie geeft hem te eten?
Mijn God, mijn God
Alweer vraagt iemand
Mam, en mijn kat?
Met honger, zonder zorg
Mimi gaat sterven
Ai, ai, ai, ai

En het mooie meisje
Trilt van angst
"Mama, mijn speelgoed
Mijn voet van de bloem?"
Mijn God, mijn God
Mijn rozenstruik
Arme, hij verwelkt
En mijn pop
Is ook daar gebleven
Ai, ai, ai, ai

En zo laten ze achter
Met gehuil en gekerm
Van de geliefde wieg
De mooie blauwe lucht
Mijn God, mijn God
De vader, treurig
Denkend aan zijn kinderen
En de auto rijdt
Op de weg naar het Zuiden
Ai, ai, ai, ai

Ze kwamen in São Paulo
Zonder een cent
En de arme verlegen
Zoekt een baas
Mijn God, mijn God
Ziet alleen vreemde gezichten
Van vreemde mensen
Alles is anders
Dan het dure thuis
Ai, ai, ai, ai

Hij werkt twee jaar,
Drie jaar en meer jaren
En altijd in de plannen
Om op een dag terug te keren
Mijn God, mijn God
Maar hij kan nooit
Leeft altijd met schulden
En zo blijft hij lijden
Is lijden zonder einde
Ai, ai, ai, ai

Als er nieuws is
Van de noordelijke kant
Heeft hij geluk
Om het te horen
Mijn God, mijn God
Het slaat op zijn borst
Heimwee maakt hem nat
En de tranen in zijn ogen
Beginnen te vallen
Ai, ai, ai, ai

Ver weg van de wereld
Leeft hij daar gevangen
Lijdend aan minachting
Schuldig aan de baas
Mijn God, mijn God
De tijd verstrijkt
De dagen komen en gaan
En die familie
Komt nooit meer terug
Ai, ai, ai, ai

Ver weg van het land
Zo droog maar goed
Blootgesteld aan de regen
Aan de modder en de straten
Mijn God, mijn God
Het doet pijn om de noorderling te zien
Zo sterk, zo dapper
Te leven als een slaaf
In het Noorden en het Zuiden
Ai, ai, ai, ai

Escrita por: Patativa do Assaré