Ma Maison De Papier
Tu poses tes yeux, sur moi
Et je deviens Papa
Tu sais j'ai tellement voyagé
Que j'ai cru mon coeur usé
Je t'ai cherché longtemps
Là où jouent les enfants
Y'avait du sable dans les bacs
Et j'avais le coeur en vrac
Ma maison de papier
C'est enfin envolée
Alors j'ai vu mes ailes
S'ouvrir pour te trouver
Ce que je n'savais pas
C'est que je n'savais rien
Avant que tu ne viennent là
Eclairer mon chemin
Enfin me viennent des larmes
Que je n'veux pas sécher
Tu vois ce soir, je n'ai plus de larmes
Tu m'as déshabillé
Ma maison de papier
Est enfin habitée
Alors j'ai vu le ciel
S'ouvrir pour l'éclairer
Tu me souris, ce soir
Comme la première fois
Alors tu sautes dans mes bras
Vas-y je compte jusqu'à toi
Mes avions de papier
Ce sont enfin posés
Alors j'ai vu tes ailes
S'ouvrir pour voyager
Je dessinerai le temps
Pour qu'il m'attende encore
Et je mettrai des rubans
Aux nuages qui rêvent dehors
Mijn Papieren Huis
Je kijkt naar me,
En ik word Papa
Je weet dat ik zoveel heb gereisd
Dat ik dacht dat mijn hart versleten was
Ik heb je lang gezocht
Waar de kinderen spelen
Er was zand in de bakken
En mijn hart was in de war
Mijn papieren huis
Is eindelijk weggevlogen
Toen zag ik mijn vleugels
Zich openen om jou te vinden
Wat ik niet wist
Is dat ik niets wist
Voordat jij daar kwam
Om mijn pad te verlichten
Eindelijk komen de tranen
Die ik niet wil drogen
Je ziet, vanavond heb ik geen tranen meer
Je hebt me ontkleed
Mijn papieren huis
Is eindelijk bewoond
Toen zag ik de lucht
Zich openen om te verlichten
Je lacht naar me, vanavond
Zoals de eerste keer
Dus spring je in mijn armen
Ga je gang, ik tel tot jou
Mijn papieren vliegtuigen
Zijn eindelijk geland
Toen zag ik jouw vleugels
Zich openen om te reizen
Ik zal de tijd tekenen
Zodat hij nog even op me wacht
En ik zal linten doen
Om de dromen in de wolken buiten.