J'Te L'Dis Quand Même
On aurait pu se dire tout ça
Ailleurs qu'au café d'en bas,
Que t'allais p't êt' partir
Et p't êt' même pas rev'nir,
Mais en tout cas, c' qui est sûr,
C'est qu'on pouvait en rire.
Alors on va s' quitter comme ça,
Comme des cons d'vant l' café d'en bas.
Comme dans une série B,
On est tous les deux mauvais.
On s'est moqué tellement d' fois
Des gens qui faisaient ça.
Mais j' trouve pas d' refrain à notre histoire.
Tous les mots qui m' viennent sont dérisoires.
J' sais bien qu' j' l'ai trop dit,
Mais j' te l' dis quand même...
Je t'aime.
J' voulais quand même te dire merci
Pour tout le mal qu'on s'est pas dit.
Certains rigolent déjà.
J' m'en fous, j' les aimais pas.
On avait l'air trop bien.
Y en a qui n' supportent pas.
Mais j' trouve pas d' refrain à notre histoire.
Tous les mots qui m' viennent sont dérisoires.
J' sais bien qu' j' l' ai trop dit,
Mais j' te l' dis quand même...
Je t'aime.
Ik Zeg Het Je Toch
We hadden dit alles kunnen zeggen
Elders dan in het café beneden,
Dat je misschien zou vertrekken
En misschien niet eens terug zou komen,
Maar in ieder geval, wat zeker is,
Is dat we erom konden lachen.
Dus we gaan zo uit elkaar,
Als een stelletje idioten voor het café beneden.
Zoals in een B-film,
Zijn we allebei slecht.
We hebben zo vaak gelachen
Om mensen die dat deden.
Maar ik vind geen refrein voor ons verhaal.
Alle woorden die in me opkomen zijn belachelijk.
Ik weet dat ik het te vaak heb gezegd,
Maar ik zeg het je toch...
Ik hou van je.
Ik wilde je toch bedanken
Voor al het kwaad dat we niet hebben gezegd.
Sommigen lachen al.
Het kan me niet schelen, ik hield niet van hen.
We leken te goed.
Er zijn er die dat niet kunnen verdragen.
Maar ik vind geen refrein voor ons verhaal.
Alle woorden die in me opkomen zijn belachelijk.
Ik weet dat ik het te vaak heb gezegd,
Maar ik zeg het je toch...
Ik hou van je.