Mecanismo - William Afton Springtrap (Five Nights At Freddy's)
Tudo começa com um simples sonho
Nos confins da minha imaginação
De recriar aquele lindo encanto
Sobre um urso e sua canção
Mas há tão pouco que um homem pode fazer
Foi quando um inventor me estendeu a mão
Por dentro eu me esforçava pra ser como você
Num misto de inveja e admiração
Mas vi o mundo que criei ganhar vida
E os olhos brilharem em meio a fantasias
As luzes, as cores, os sons e os sabores
Mas não me preparei para o que logo viria
Eu sei que não fui presente, eu sei, só observei
Eu sei que não fiz nada e deixei ele te morder
Arrancando de mim, mais do que pude suportar
Agora que está quebrado
Eu vou te consertar
Aquele homem arrancou tudo de mim
Minhas ideias, meu sucesso, minha família, é o fim
É hora do tal gênio finalmente entender
Como é ter algo que se ama arrancado de você
No beco sangue escorre e me desperta um arrepio
Quero poder sentir de novo esse sentimento vil
Tudo que construiu, eu vou ensanguentar
Não importa aonde vá Henry, eu vou estar lá
Então tranque suas portas e se esconda bem
No cair da noite, você é meu refém
O que eu perdi que me criou
Nesses corredores, nasceu um monstro
Veja cair tudo que me tirou
Dos sonhos surgiram, o ódio e o rancor
Com corpos e almas eu alimentei
O mecanismo que me faz viver
Dado o início ao massacre e meu bel-prazer
Vou esconder tudo nas máquinas que você fez
Talvez então eu também devo as minhas criar
Mas se voltaram contra mim, eu não aguento mais
Algo mudou, em seus olhos posso ver
O remanescente das máquinas vou reaver
Mas suas almas voltaram para se vingar
Há, vou me esconder aqui
Tem algo errado
(Ah, ah, ah, ah, ah!)
Eu não vou morrer
Eu não vou morrer
Mesmo se por décadas eu apodrecer
Vou voltar pra terminar o que comecei
Então tranque suas portas e se esconda bem
No cair da noite, você é meu refém
O que eu perdi que me criou
Nesses corredores, nasceu um monstro
Veja cair tudo que me tirou
Dos sonhos surgiram, o ódio e o rancor
Com corpos e almas eu alimentei
O mecanismo que me faz viver
Trancado aqui enquanto o meu corpo queima
Um destino irônico quando se pensa
Virei um monstro pelos filhos que perdi
Mas foi meu próprio filho que me trouxe o fim
Me jogue no inferno mas eu voltarei
Num ciclo de vingança que eu comecei
Com corpos e almas eu alimentei
O mecanismo que me fez morrer
Mecanisme - William Afton Springtrap (Five Nights At Freddy's)
Alles begint met een simpele droom
In de uithoeken van mijn verbeelding
Om die mooie betovering te recreëren
Over een beer en zijn lied
Maar er is zo weinig dat een man kan doen
Het was toen een uitvinder me de hand reikte
Van binnen worstelde ik om zoals jij te zijn
In een mix van jaloezie en bewondering
Maar ik zag de wereld die ik creëerde tot leven komen
En de ogen schitteren te midden van fantasieën
De lichten, de kleuren, de geluiden en de smaken
Maar ik was niet voorbereid op wat er zou komen
Ik weet dat ik niet aanwezig was, ik weet het, ik keek alleen toe
Ik weet dat ik niets deed en liet hem je bijten
Me meer ontnemend dan ik kon verdragen
Nu het gebroken is
Ga ik je repareren
Die man heeft alles van me afgenomen
Mijn ideeën, mijn succes, mijn familie, het is voorbij
Het is tijd dat die geniale eindelijk begrijpt
Hoe het is om iets wat je liefhebt van je af te nemen
In de steeg stroomt het bloed en het geeft me kippenvel
Ik wil dat gevoel weer ervaren, dat gemene gevoel
Alles wat ik bouwde, ga ik met bloed besmeuren
Maakt niet uit waar je gaat, Henry, ik zal daar zijn
Dus sluit je deuren en verstop je goed
Als de nacht valt, ben jij mijn gijzelaar
Wat ik verloor dat me creëerde
In deze gangen, is een monster geboren
Zie alles vallen wat me ontnomen is
Uit de dromen kwamen, de haat en de wrok
Met lichamen en zielen voedde ik
Het mechanisme dat me laat leven
De slachting en mijn genot zijn begonnen
Ik ga alles verstoppen in de machines die je maakte
Misschien moet ik ook mijn eigen maken
Maar als ze tegen me keren, hou ik het niet meer vol
Er is iets veranderd, in je ogen zie ik
De resten van de machines ga ik terughalen
Maar hun zielen zijn teruggekomen om wraak te nemen
Ah, ik ga me hier verstoppen
Er klopt iets niet
(Ah, ah, ah, ah, ah!)
Ik ga niet dood
Ik ga niet dood
Zelfs als ik decennia verrot
Kom ik terug om te eindigen wat ik begon
Dus sluit je deuren en verstop je goed
Als de nacht valt, ben jij mijn gijzelaar
Wat ik verloor dat me creëerde
In deze gangen, is een monster geboren
Zie alles vallen wat me ontnomen is
Uit de dromen kwamen, de haat en de wrok
Met lichamen en zielen voedde ik
Het mechanisme dat me laat leven
Vergrendeld hier terwijl mijn lichaam brandt
Een ironisch lot als je erover nadenkt
Ik ben een monster geworden door de kinderen die ik verloor
Maar het was mijn eigen kind dat me het einde bracht
Gooi me in de hel maar ik kom terug
In een cyclus van wraak die ik begon
Met lichamen en zielen voedde ik
Het mechanisme dat me deed sterven