395px

El viejo sueño

Paul Van Vliet

De oude droom

Er was eens een droom en die droom leek vervlogen
En hij scharrelde eenzaam en oud door de stad
Door vrienden van vroeger verlogend bedrogen
Een karikatuur die zijn tijd had gehad
En die stokoude droom ging langs deuren van huizen
Waar ooit hij het stralende middelpunt was
Geliefd en aanbeden, een held in 't verleden
Met een kroon op zijn hoofd en met vleugels van glas

En hij nam ons mee, langs wegen van liefde
Naar hoog in de bergen, naar topen van kracht
En het uitzicht daarboven was niet te geloven
Zo mooi en zo ver en nog nooit zo bedacht
Maar die stokoude droom zwerft nu door de straten
Verhongerd, vermagerd, verarmd en half blind
Niemand heeft tijd om wat met hem te praten
Alleen af en toe nog een gek of een kind

Dus als je hem tegen komt een dezer dagen
Haal hem in huis, probeer het een keer
Geef hem een stoel en dan moet je hem vragen
"Hee ouwe droom, hoe zat het ook weer
Dat jij ons meenam langs wegen van liefde
tot hoog in de bergen, naar toppen van kracht
De wereld hervormen, de hemel bestormen
Met nieuwe ideeen, nog niet eerder bedacht

Want die stokoude droom heeft nog heel veel te geven
Hij heeft een geheim en dat zijn wij soms kwijt
Maar hij zal ons ook allemaal overleven
Hij is zo oud als de wereld, maar zo jong als de tijd
Maar je moet hem beschermen, je moet hem verzorgen
Je moet hem koesteren onder de zon
Je moet hem vertrouwen, en vandaag al of morgen
Weet je het weer waar het ooit om begon

Dan neemt hij je mee weer langs wegen van liefde
Tot hoog in de bergen, naar toppen van kracht
En daar zal dan blijken dat je verder kunt kijken
En hoger kunt reiken dan je ooit had gedacht

El viejo sueño

Había una vez un sueño y ese sueño parecía haberse desvanecido
Y él deambulaba solitario y viejo por la ciudad
Traicionado por amigos de antaño
Una caricatura que había pasado de moda
Y ese anciano sueño pasaba por las puertas de las casas
Donde alguna vez fue el centro radiante
Amado y adorado, un héroe en el pasado
Con una corona en la cabeza y alas de cristal

Y nos llevó por caminos de amor
Hasta lo alto de las montañas, a cimas de poder
Y la vista desde arriba era increíble
Tan hermosa y tan lejana y nunca antes imaginada
Pero ese anciano sueño ahora deambula por las calles
Hambriento, demacrado, empobrecido y medio ciego
Nadie tiene tiempo para hablar con él
Solo de vez en cuando un loco o un niño

Así que si te lo encuentras en estos días
Llévalo a casa, inténtalo una vez
Dale una silla y luego pregúntale
'Hey viejo sueño, ¿cómo era de nuevo?
Que nos llevabas por caminos de amor
hasta lo alto de las montañas, a cimas de poder
Reformar el mundo, asaltar el cielo
Con nuevas ideas, nunca antes pensadas

Porque ese anciano sueño todavía tiene mucho que dar
Él tiene un secreto que a veces olvidamos
Pero él también sobrevivirá a todos nosotros
Es tan viejo como el mundo, pero tan joven como el tiempo
Pero debes protegerlo, debes cuidarlo
Debes atesorarlo bajo el sol
Debes confiar en él, y hoy o mañana
Recordarás de qué se trataba todo esto

Entonces te llevará de nuevo por caminos de amor
Hasta lo alto de las montañas, a cimas de poder
Y allí descubrirás que puedes mirar más allá
Y alcanzar más alto de lo que jamás habías imaginado

Escrita por: