395px

El cordón de la puerta

Paul Van Vliet

Het touwtje uit de brievenbus

Ze zeggen:
Laat hem los
En laat hem niet meer binnen
Ze zeggen:
Laat hem gaan
Hij moet het overwinnen
Ze zeggen:
Niet erheen
Je kunt hem niet meer geven
Ze zeggen:
Deur op slot
Je hebt ook een eigen leven

Maar ik heb hem toch gevoerd
Hap voor hapje
Ik heb hem leren lopen
Stap voor stapje
Sinaasappels
Buitenlucht
Boterhammen mee
Wandelen hand in hand
Rennen langs de zee
Een tikje op zijn vingers
Een pluimpje op zijn hoed
Een klopje op zijn schouder
Van jongen jij gaat goed
Een glimlach van vertrouwen
Er wordt van jou gehouden
Die hele lange weg
Die wij samen zijn gegaan

Nemen geven
Leren leven
Eigen benen staan
Mijn hart mijn huis
Mijn beide armen
Stonden altijd open
En een touwtje uit de brievenbus:
Hij kon zo naar binnen lopen

Maar ze zeggen:
Laat hem los
Niet meer met hem praten
Ze zeggen:
Laat hem gaan
Je moet het overlaten
Dus ik ga daar niet meer heen
Ik maak daar niet meer schoon
Ik heb mijn eigen leven
Maar ook dat van een zoon..

Die ik heb gevoerd
Hapje voor hapje
Die ik heb leren lopen
Stap voor stapje
Sinaasappels
Buitenlucht
Boterhammen mee
Wandelen hand in hand
Rennen langs de zee

Hij is weer even hulpeloos
Als dat kereltje van toen
Maar ik laat hem nu alleen
Ik mag nu niets meer doen

Maar ik laat toch voor de zekerheid
Mocht hij naar huis verlangen
Dat touwtje uit de brievenbus
Voorlopig nog maar hangen

El cordón de la puerta

Dicen:
Déjalo ir
Y no lo dejes entrar más
Dicen:
Déjalo ir
Él debe superarlo
Dicen:
No vayas allí
Ya no puedes darle más
Dicen:
Cierra la puerta con llave
También tienes tu propia vida

Pero de todos modos lo alimenté
Bocado a bocado
Lo enseñé a caminar
Paso a paso
Naranjas
Aire fresco
Sándwiches para llevar
Caminar de la mano
Correr junto al mar
Un toque en sus dedos
Un cumplido en su sombrero
Una palmadita en su hombro
¡Chico, estás haciendo bien!
Una sonrisa de confianza
Te quieren
Todo el largo camino
Que hemos recorrido juntos

Dar y recibir
Aprender a vivir
Pararse por sí mismo
Mi corazón, mi hogar
Mis dos brazos
Siempre estuvieron abiertos
Y un cordón de la puerta:
Él podía entrar así

Pero dicen:
Déjalo ir
No hables más con él
Dicen:
Déjalo ir
Debes dejarlo
Así que ya no voy allí
Ya no limpio allí
Tengo mi propia vida
Pero también la de un hijo...

A quien alimenté
Bocado a bocado
A quien enseñé a caminar
Paso a paso
Naranjas
Aire fresco
Sándwiches para llevar
Caminar de la mano
Correr junto al mar

Él está tan indefenso de nuevo
Como aquel niñito de antes
Pero ahora lo dejo solo
No debo hacer nada más

Pero dejo, por si acaso
Si anhela volver a casa
Ese cordón de la puerta
Por ahora seguirá colgando

Escrita por: