Ik ben zo vaak opnieuw begonnen
Ik ben zo vaak opnieuw begonnen
En niet zo'n beetje nieuw, maar radicaal
Ik heb zo vaak iets nieuws verzonnen
Waarvan ik dacht: dit is het helemaal
Zoals die keer dat ik ons rozenperk heb wegespit
En heb vervangen door een prachtig groen gazon
Maar toen het gras bij onze buren altijd groener was
Op diezelfde plek een groentetuin begon
Ik heb geloofd in eigen sla en bonestaken
Ik heb genoten van het onbespoten werk
Maar ineens wist ik wat ik daar moest gaan maken
Een schitterend nieuw idee: een rozenperk
Ik heb zo vaak de wereld rondegezworven
Als ik hier niet verder kwaom of verder kon
Als Holland mijn humeur weer 's had bedorven
Dan zocht ik naar een nieuwe horizon
In andere steden, andere mensen, andere landen
Je weet wel: nieuwe bezems vegen schoon
Met de ongekende luxe in mijn hjanden
Van: Alles anders, alls nieuw en ongewoon
En als ik dan weer terug was van mijn reizen
Mijn eigen stad, mijn eigen bed, mijn eigen huis
Dan kreeg je weer het nieuwste
Dan kon ik zeggen: Jongens, ik ben weer thuis
Er loopt een optocht door de tijd:
Van de schepping tot de eeuwigheid
En die optocht komt
En dat is gek
Steeds weer langs dezelfde plek
En wij lopen mee met het misverstand
Alleen en soms in groepsverband
Op zoek naar het beloofde land
In de optocht door de tijd
Ik ben zo vaak opnieuw begonnen
Dan dacht ik: Nu ben ik los van toen
Nu heb ik het verleden overwonnen
Van vandaag af ga ik alles anders doen
Maar in vandaag ligt een deel van het verleden
En dat samen neem je weer naar morgen mee
En uit de dingen dij wij gisteren deden
Ontstaat uiteindelijk ieder nieuw idee
Het is niet nieuw, het is niet 'anders' of bijzonder
En het is in het verleden meer gedaan
Maar voor een kind is het het grootste wereldwonder
Als het zit en voor de eerste keer gaat staan
Er loopt een optocht door de tijd:
Van de schepping tot de eeuwigheid
En die optocht komt
En dat is gek
Steeds weer langs dezelfde plek
En op het domme tikken van de klok
Gaat de optocht door van sjokke sjok
Eerst achter, dan voor moeders rok
In de optocht door de tijd
En op minder dan een sukkeldraf
Van heuvel op en heuvel af
Van de wieg tot aan het graf
In de optocht door de tijd
Ich habe so oft neu begonnen
Ich habe so oft neu begonnen
Und nicht nur ein bisschen neu, sondern radikal
Ich habe so oft etwas Neues erfunden
Wovon ich dachte: Das ist es ganz und gar
Wie damals, als ich unser Rosenbeet umgegraben habe
Und es ersetzt habe durch einen wunderschönen grünen Rasen
Doch als das Gras bei unseren Nachbarn immer grüner war
Begann an derselben Stelle ein Gemüsegarten
Ich habe an eigenen Salat und Bohnen geglaubt
Ich habe die unbehandelte Arbeit genossen
Doch plötzlich wusste ich, was ich dort machen sollte
Eine strahlend neue Idee: ein Rosenbeet
Ich habe so oft die Welt umhergereist
Wenn ich hier nicht weiterkam oder nicht konnte
Wenn Holland meine Laune mal wieder verdorben hatte
Dann suchte ich nach einem neuen Horizont
In anderen Städten, anderen Menschen, anderen Ländern
Du weißt schon: neue Besen kehren gut
Mit dem ungekannten Luxus in meinen Händen
Von: Alles anders, alles neu und ungewöhnlich
Und wenn ich dann wieder zurück war von meinen Reisen
Meine eigene Stadt, mein eigenes Bett, mein eigenes Haus
Dann bekamst du wieder das Neueste
Dann konnte ich sagen: Leute, ich bin wieder daheim
Es zieht ein Umzug durch die Zeit:
Von der Schöpfung bis zur Ewigkeit
Und dieser Umzug kommt
Und das ist verrückt
Immer wieder an derselben Stelle vorbei
Und wir laufen mit dem Missverständnis
Allein und manchmal in Gemeinschaft
Auf der Suche nach dem gelobten Land
Im Umzug durch die Zeit
Ich habe so oft neu begonnen
Dann dachte ich: Jetzt bin ich los von damals
Jetzt habe ich die Vergangenheit überwunden
Von heute an werde ich alles anders machen
Doch im Heute liegt ein Teil der Vergangenheit
Und das nimmst du wieder mit in die Morgenstunden
Und aus den Dingen, die wir gestern taten
Entsteht letztendlich jede neue Idee
Es ist nicht neu, es ist nicht 'anders' oder besonders
Und es wurde in der Vergangenheit mehr gemacht
Doch für ein Kind ist es das größte Weltwunder
Wenn es sitzt und zum ersten Mal aufsteht
Es zieht ein Umzug durch die Zeit:
Von der Schöpfung bis zur Ewigkeit
Und dieser Umzug kommt
Und das ist verrückt
Immer wieder an derselben Stelle vorbei
Und beim dummen Ticken der Uhr
Geht der Umzug weiter von Schritt zu Schritt
Zuerst hinter, dann vor Mamas Rock
Im Umzug durch die Zeit
Und mit weniger als einem langsamen Schritt
Von Hügel zu Hügel
Von der Wiege bis zum Grab
Im Umzug durch die Zeit