395px

a2

Paul Van Vliet

a2

En de zon die ging onder en de zon die ging op
En ik zat in de file en het schoot maar niet op
En voordat het donker werd moest ik er zijn
Bij m'n liefje, m'n liefje in Nieuwegein

Ik had drie jaar gezeten voor oplichterij
In de Bijlemerbajes en toen kwam ik vrij
Ik was onschuldig veroordeeld - door niemand geloofd
Van m'n geld en m'n eer en m'n liefje beroofd

En dat lief had gezegd: ik heb drie jaar gewacht
Ik heb liggen woelen, haast iedere nacht
Maar als jij er vanavond voor tienen niet bent
Dan kan je het schudden - neem ik een andere vent

En de zon die ging op en de zon die ging neer
En bumper aan bumper en toen stopten we weer
En voordat het donker werd moest ik er zijn
Bij m'n liefje, m'n liefje in Nieuwegein

En de uren verstreken en ik reed in z'n een
En zo kropen wij verder Abcoude - Vinkeveen
Breukelen - Maarssen; ik denk: Krijg nou de pest
Daar liep het weer klem bij Utrecht-West

En toen nam ik de vluchtstrook en dat was een gok
Het was erop of eronder: een race tegen de klok
Maar nergens politie dus ik denk: Ik red het misschien
En het leek te gaan lukken: het was zeven voor tien

En de zon die ging op en de zon die ging neer
En toen stond het weer stil, voor de zoveelste keer
En voordat het donker werd moest ik er zijn
Bij m'n liefje, m'n liefje in Nieuwegein

En ik keek op het stadsplan, bevond mij dus hier
En ik moest naar de Arresleedrift nummer vier
En ik sprong in mijn wagen en het leek zo dichtbij
Maar ik kwam in een woonerf: de Dorstvlegelwei

Toen de Pimpelmeesburg - het Ratelslangspoor
De Parelhoenhof - ik denk: Hoe loopt dat hier door
De Kaasmakershorst - de Kafmolendreef
De Tinnengietersteede - als ik dit overleef

De Leerlooiersstate - waar ben ik nou weer
In de Vuurvliegwarande - m'n hart ging tekeer
De Vossebesgaarde - ja, die stad was geschift
Maar toen was ik er bijna... nee, de Disselsjeesdrift

En de zon die ging op en de zon die ging neer
En ik kwam dus te laat en toen zat ik daar weer
In de Bijlemerbajes - waar je eerder zal zijn
Dan in de Arresleedrift in Nieuwegein

a2

En el sol que se ocultaba y el sol que salía
Y yo estaba en el tráfico y no avanzaba
Y antes de que oscureciera, tenía que estar allí
Con mi amor, mi amor en Nieuwegein

Había estado tres años por estafa
En la cárcel de Bijlmer y luego fui liberado
Fui condenado injustamente, nadie me creyó
Despojado de mi dinero, mi honor y mi amor

Y ese amor había dicho: he esperado tres años
He estado dando vueltas, casi todas las noches
Pero si no estás aquí antes de las diez esta noche
Entonces olvídalo, buscaré otro hombre

Y el sol salía y el sol se ponía
Y parados uno tras otro y luego volvíamos a detenernos
Y antes de que oscureciera, tenía que estar allí
Con mi amor, mi amor en Nieuwegein

Y las horas pasaban y conducía en primera
Y así avanzábamos Abcoude - Vinkeveen
Breukelen - Maarssen; pensé: qué fastidio
Ahí se atascó de nuevo en Utrecht-Oeste

Y entonces tomé el carril de emergencia y fue una apuesta
Era todo o nada: una carrera contra el tiempo
Pero no había policía, así que pensé: tal vez lo logre
Y parecía que iba a lograrlo: eran las siete menos diez

Y el sol salía y el sol se ponía
Y luego nos detuvimos de nuevo, por enésima vez
Y antes de que oscureciera, tenía que estar allí
Con mi amor, mi amor en Nieuwegein

Y miré el mapa de la ciudad, me encontraba aquí
Y tenía que ir al Arresleedrift número cuatro
Y salté a mi auto y parecía tan cerca
Pero terminé en una zona residencial: Dorstvlegelwei

Luego Pimpelmeesburg - Ratelslangspoor
Parelhoenhof - pensé: ¿cómo se llega por aquí?
Kaasmakershorst - Kafmolendreef
Tinnengietersteede - si sobrevivo a esto

Leerlooiersstate - ¿dónde estoy ahora?
En Vuurvliegwarande - mi corazón latía fuerte
Vossebesgaarde - sí, esa ciudad estaba loca
Pero casi llegaba... no, Disselsjeesdrift

Y el sol salía y el sol se ponía
Y llegué tarde y ahí estaba de nuevo
En la cárcel de Bijlmer - donde estarás antes
Que en Arresleedrift en Nieuwegein

Escrita por: