395px

Luar

Paulinho Kokay

Luar

Vem, senhorita
O luar tá cantando
Sereno e bonito
Fogoso, no cio
E a mata aflita
De ciúme e espanto
Do luar brilhar tanto
Nas águas do rio

Vem, senhorita
Contemplar o luar
Em romance com a lua
Em plena harmonia
Pois nestas bandas
No ar da floresta
Contemplar o luar
É fazer poesia

Luar, rapaz elegante
Luar todo cheio
Ou todo minguante

Luar na janela
Do quarto crescente
Luar da minha terra
E da minha gente

Luar na janela
Do quarto crescente
Luar da minha terra
E da minha gente

Luar

Ven, señorita
La luna está cantando
Serena y hermosa
Fogosa, en celo
Y la selva afligida
De celos y espanto
Por la luna brillar tanto
En las aguas del río

Ven, señorita
Contemplar la luna
En romance con la luna
En plena armonía
Pues por estos lares
En el aire de la selva
Contemplar la luna
Es hacer poesía

Luna, chico elegante
Luna toda llena
O toda menguante

Luna en la ventana
Del cuarto creciente
Luna de mi tierra
Y de mi gente

Luna en la ventana
Del cuarto creciente
Luna de mi tierra
Y de mi gente

Escrita por: José Dantas Cyrino Jr / Paulinho Kokay