395px

Tuin van Onschuld

Paulo César Baruk

Jardim da Inocência

Ah, que saudade
Que saudade de ouvir Tua voz ao entardecer
Ah, que vontade
Que vontade de voltar ao jardim da inocência

Se eu pudesse, voltaria atrás
E não faria novamente o que fiz
Troquei minha comunhão
Pela escuridão da noite
Em trevas tornei os meus dias

Ah, que saudade
Que saudade de ouvir Tua voz ao entardecer
Ah, que vontade
Que vontade de voltar ao jardim da inocência

Se eu pudesse, voltaria atrás
E não faria novamente o que eu fiz
Troquei minha comunhão
Pela escuridão da noite
Em trevas tornei os meus dias

Ah, que vontade de andar contigo (tenho de Te ver ao entardecer)
Pelo jardim, na viração dos dias (conversar contigo, meu Senhor)
Pegar em tuas mãos e voar (sinto tanta falta, preciso ter de volta)
Pela imensidão da Terra e Te adorar (a paz que me fazia, adorar)

Ah, que vontade de dizer a Ti
Tudo que aprendi nesse jardim
Jardim da inocência

Ah, que vontade de andar contigo (tenho que Te ver, ao entardecer)
Pelo jardim, na viração dos dias (conversar contigo, meu Senhor)
Pegar em tuas mãos e voar (sinto tanta falta, preciso ter de volta)
Pela imensidão da Terra e Te adorar (a paz que me fazia, adorar)

Ah, que vontade de dizer a Ti
Tudo que aprendi nesse jardim

Ah, que vontade de andar contigo (tenho que Te ver, ao entardecer)
Pelo jardim, na viração dos dias (conversar contigo, meu Senhor)
Pegar em tuas mãos e voar (sinto tanta falta, preciso ter de volta)
Pela imensidão da Terra e Te adorar (a paz que me fazia, adorar)

Ah, que vontade de dizer a Ti
Tudo que aprendi nesse jardim
Jardim da inocência

Tuin van Onschuld

Ah, wat een gemis
Wat een gemis om Uw stem te horen bij het vallen van de avond
Ah, wat een verlangen
Wat een verlangen om terug te keren naar de tuin van onschuld

Als ik kon, zou ik teruggaan
En zou ik niet opnieuw doen wat ik deed
Ik ruilde mijn gemeenschap
Voor de duisternis van de nacht
In duisternis werden mijn dagen

Ah, wat een gemis
Wat een gemis om Uw stem te horen bij het vallen van de avond
Ah, wat een verlangen
Wat een verlangen om terug te keren naar de tuin van onschuld

Als ik kon, zou ik teruggaan
En zou ik niet opnieuw doen wat ik deed
Ik ruilde mijn gemeenschap
Voor de duisternis van de nacht
In duisternis werden mijn dagen

Ah, wat een verlangen om met U te wandelen (ik moet U zien bij het vallen van de avond)
Door de tuin, in de bries van de dagen (met U praten, mijn Heer)
Uw handen vasthouden en vliegen (ik mis het zo, ik moet het terugkrijgen)
Door de uitgestrektheid van de aarde en U aanbidden (de vrede die me gaf, aanbidden)

Ah, wat een verlangen om U te zeggen
Alles wat ik heb geleerd in deze tuin
Tuin van onschuld

Ah, wat een verlangen om met U te wandelen (ik moet U zien, bij het vallen van de avond)
Door de tuin, in de bries van de dagen (met U praten, mijn Heer)
Uw handen vasthouden en vliegen (ik mis het zo, ik moet het terugkrijgen)
Door de uitgestrektheid van de aarde en U aanbidden (de vrede die me gaf, aanbidden)

Ah, wat een verlangen om U te zeggen
Alles wat ik heb geleerd in deze tuin

Ah, wat een verlangen om met U te wandelen (ik moet U zien, bij het vallen van de avond)
Door de tuin, in de bries van de dagen (met U praten, mijn Heer)
Uw handen vasthouden en vliegen (ik mis het zo, ik moet het terugkrijgen)
Door de uitgestrektheid van de aarde en U aanbidden (de vrede die me gaf, aanbidden)

Ah, wat een verlangen om U te zeggen
Alles wat ik heb geleerd in deze tuin
Tuin van onschuld

Escrita por: Alexandre Malaquias