Refém da Solidão
Quem da solidão fez seu bem
Vai terminar seu refém
E a vida pára também
Não vai nem vem
Vira uma certa paz
Que não faz nem desfaz
Tornando as coisas banais
E o ser humano incapaz de prosseguir
Sem ter pra onde ir
Infelizmente eu nada fiz
Não fui feliz nem infeliz
Eu fui somente um aprendiz
Daquilo que eu não quis
Aprendiz de morrer
Mas pra aprender a morrer
Foi necessário viver
E eu vivi
Mas nunca descobri
Se essa vida existe
Ou essa gente é que insiste
Em dizer que é triste ou que é feliz
Vendo a vida passar
E essa vida é uma atriz
Que corta o bem na raiz
E faz do mal cicatriz
Vai ver até que essa vida é morte
E a morte é
A vida que se quer
Gevangene van de Eenzaamheid
Wie van de eenzaamheid zijn goed deed
Zal eindigen als zijn gevangene
En het leven stopt ook
Komt niet en gaat niet
Wordt een zekere rust
Die niets doet of ongedaan maakt
Maakt de dingen banaal
En de mens onmachtig om verder te gaan
Zonder ergens heen te gaan
Helaas heb ik niets gedaan
Ik was niet gelukkig of ongelukkig
Ik was alleen maar een leerling
Van wat ik niet wilde
Leerling van de dood
Maar om te leren sterven
Was het nodig te leven
En ik heb geleefd
Maar ontdekte nooit
Of dit leven bestaat
Of dat deze mensen volharden
In zeggen dat het treurig of gelukkig is
Terwijl het leven voorbijgaat
En dit leven is een actrice
Die het goede bij de wortel doorsnijdt
En van het kwade een litteken maakt
Misschien is dit leven wel de dood
En de dood is
Het leven dat men wil