395px

Tijd en Ruimte

Paulo Vanzolini

Tempo e Espaço

Tempo e espaço eu confundo,
E a linha de mundo é uma reta fechada.
Périplo, cíclo, jornada de luz consumida
E reencontrada.
Não sei de quem visse o começo
E sequer reconheço
O que é meio o que é fim
Prá viver no teu tempo é que eu faço
Viagens no espaço,
De dentro de mim.

Das conjunções improváveis
De órbitas instáveis
É que eu me mantenho
E venho arrimado nuns versos,
Tropeçando unversos,
Prá achar-te no fim
Deste tempo cansado de dentro de mim.

Tijd en Ruimte

Tijd en ruimte verwissel ik,
En de lijn van de wereld is een gesloten rechte.
Rondreis, cyclus, reis van verbruikte licht
En weergevonden.
Ik weet niet wie het begin zag
En herken zelfs niet
Wat het midden is, wat het einde.
Om in jouw tijd te leven, dat doe ik
Reizen door de ruimte,
Vanuit mijn binnenste.

Van de onwaarschijnlijke samenvoegingen
Van onstabiele banen
Is waar ik me vasthoud
En kom ik steunend op wat woorden,
Struikelend over universums,
Om jou te vinden aan het einde
Van deze vermoeiende tijd in mij.

Escrita por: Paulo Vanzolini