Funeral do Amor
Nadando em dinheiro, nos mares da vida
Procurando um porto para me ancorar
Mas sempre encontro uma onda perdida
Que me devolve aos braços do mar
O porto é o sonho da felicidade
Que minha riqueza não pode comprar
O mar que eu enfrento de angústia e saudade
É um grande amor que deixei naufragar
De que vale a vida, que adianta o ouro
Se a felicidade, é o maior tesouro
O amor é tudo, que a gente quer
Pois dinheiro não compra
O coração de uma mulher
A minha mansão é uma jazida
Meu peito é um cofre cheio de amargura
Que traz a cratera da cruel ferida
Da forte paixão que me leva à loucura
Uma cruz de ouro carrego no peito
Cantando a seresta, funeral de amor
Nas pedras de prata, tropeço chorando
Sofrendo torturas de um mundo de dor
Begrafenis van de Liefde
Zwemmen in geld, op de zeeën van het leven
Zoekend naar een haven om aan te leggen
Maar altijd vind ik een verloren golf
Die me terugbrengt in de armen van de zee
De haven is de droom van geluk
Die mijn rijkdom niet kan kopen
De zee die ik trotseer vol angst en gemis
Is een grote liefde die ik heb laten vergaan
Wat heeft het leven voor zin, wat heb je aan goud
Als geluk, de grootste schat is
Liefde is alles wat we willen
Want geld koopt niet
Het hart van een vrouw
Mijn villa is een grafsteen
Mijn borst is een kluis vol bitterheid
Die de krater van de wrede wond met zich meedraagt
Van de sterke passie die me tot waanzin drijft
Een gouden kruis draag ik op mijn borst
Zingend de serenade, begrafenis van de liefde
Over de zilveren stenen struikel ik huilend
Lijdend onder de martelingen van een wereld vol pijn
Escrita por: Wilson Roncatti, Ze Bettio