Viva Quem Canta
Já que aqui estou
Vou-lhes agora contar
De mil passos feitos vida
Desta vida atribulada
Desta vida de cantar
Se sobrar peito
Depois de mil melodias
Depois de tantas palavras
Tantas terras tant’stradas
Tantas noites tantos dias
Viva quem canta
Que quem canta é quem diz
Quem diz o que vai no peito
No peito vai-me um país
No Algarve mandei baile
Toquei adufes na Beira
Em Trás os Montes aprendi
A bombar como um Zé Pereira
Mundo fora dei abraços
Nos Açores e na Madeira
Deixei amigos do peito
E em casa cantei na eira
Viva quem canta
Que quem canta é quem diz
Quem diz o que vai no peito
No peito vai-me um país
Trago nos dedos malhões
Toquei rondas de caminho
No Douro aprendi Janeiras
Dancei as chulas no Minho
No Alentejo fica o peito
Da planície de cantar
No fado colhi o jeito
De um país por inventar
Viva quem canta
Que quem canta é quem diz
Quem diz o que vai no peito
No peito vai-me um país
Cantei no alto de um monte
Num tractor ou num celeiro
Para vinte ou vinte mil
E das palavras fiz viveiro
P’ra quem canta por cantar
Pouco mais se pediria
Mas quem canta para sentir
Para explicar-se e para ser
Pensem só quanto haveria
Ainda para dizer
Viva quem canta
Viva el que canta
Ya que estoy aquí
Les contaré ahora
De mil pasos convertidos en vida
De esta vida atribulada
De esta vida de cantar
Si queda pecho
Después de mil melodías
Después de tantas palabras
Tantas tierras recorridas
Tantas noches tantos días
Viva el que canta
Porque quien canta es quien dice
Quien dice lo que lleva en el pecho
En el pecho llevo un país
En el Algarve bailé
Toqué adufes en la Beira
En Trás os Montes aprendí
A tocar como un Zé Pereira
Por el mundo di abrazos
En Azores y en Madeira
Dejé amigos del alma
Y en casa canté en la era
Viva el que canta
Porque quien canta es quien dice
Quien dice lo que lleva en el pecho
En el pecho llevo un país
Llevo en los dedos malhões
Toqué rondas de camino
En el Duero aprendí las Janeiras
Bailé las chulas en el Minho
En el Alentejo queda el pecho
De la llanura de cantar
En el fado adquirí la destreza
De un país por inventar
Viva el que canta
Porque quien canta es quien dice
Quien dice lo que lleva en el pecho
En el pecho llevo un país
Canté en la cima de una montaña
En un tractor o en un granero
Para veinte o veinte mil
Y de las palabras hice vivero
Para quien canta por cantar
Poco más se pediría
Pero quien canta para sentir
Para explicarse y para ser
Piensen cuánto habría
Aún por decir
Viva el que canta