Não Disse Nada Amor
Não disse nada, amor, não disse nada:
foi o rio que falou com a minha voz
a dizer que era noite e é madrugada
a dizer que eras tu e somos nós.
A dizer os mil rostos e Lisboa
ao longo do teu rosto se te beijo.
À luz de um pombo chamo Madragoa
e Bairro Alto ao mar se te desejo.
Não disse nada, amor. Juro, calei-me:
foi uma voz que ao longe se perdeu.
Cuidei que era Lisboa e enganei-me
pensei que éramos dois e sou só eu.
Zeiht Niets, Liefde
Zeiht niets, liefde, zeiht niets:
het was de rivier die sprak met mijn stem
te zeggen dat het nacht was en het ochtend werd
te zeggen dat jij het was en wij zijn samen.
Te zeggen de duizend gezichten en Lissabon
langs jouw gezicht als ik je kus.
In het licht van een duif noem ik Madragoa
en Bairro Alto als ik je verlang.
Zeiht niets, liefde. Ik zweer, ik zweeg:
het was een stem die in de verte verdween.
Ik dacht dat het Lissabon was en ik vergiste me
ik dacht dat we met z'n tweeën waren, maar ik ben alleen.
Escrita por: Armando Machado, Antonio Lobo Antunes