Juz do konca tak byc musi
¯eby nasz rap nie zgin¹³, ¿eby siê szczêœliwie ¿y³o,
¯eby luxu by³o kilo, ¿eby nasz czas nie przemin¹³,
¯eby papier by³ nie bilon, ¿eby wci¹¿ tu by³a mi³oœæ,
¯eby syf ka¿dy pomin¹³, ¿eby zwyciê¿y³o stilo
¯eby nam siê u³o¿y³o, by do koñca git ju¿ by³o
By marzenie siê ziœci³o, ¿eby ka¿dy móg³ to przyj¹æ
Nie smuciæ siê, powróciæ do nas, œpiewaæ to, nuciæ
SLU, 06 ju¿ do koñca tak byæ musi
Z roku na rok starszy, ale duchem wci¹¿ jak dzieciak
Ju¿ nie chce mi siê czekaæ, za z³em œwiata uciekaæ
Zagro¿enie sam dla siebie, oto ja, ta wsza
Niekontrolowana pch³a co pod pr¹d wci¹¿ wbija
Wci¹¿ przepita szyja wci¹¿ hece wywija
Wci¹¿ skurwieli dobija, a najbli¿szych wci¹¿ wspiera
Oto gadka szczera jeœli jeszcze ¿eœ nie za³apa³
Tu mija dziesiêæ lat nadal mam m³odzieñczy zapa³
Debiut fonograficzny, wstecz dekadê, bieda precz
Bieda z³a rzecz, nie chcê tej kurwy mieæ
I ¿eby nie wiem co, nie chcê tu g³upoty paln¹æ
Ale biedy niczym kurwy, do domy nie dam przygarn¹æ
¯ycia nie zna³em, biedak nie wie co to ¿ycie
Wierzycie, sami wiecie, ¿e do dupy z takim ¿yciem
Nie uton¹æ w zachwycie, bez szans na takie harce
Przysiêga³em przed Bogiem, ¿e nie skoñczê jak ci w Barce
Anonimowe wsparcie, kto dawa³ wszy ¿arcie
Mowie o tym otwarcie, masz wiêcej, oddaj
Sam nie ze¿resz, nie chowaj, nie chomikuj, nie noraj
Podziel siê z tym, co nic nie jad³ od wczoraj
Jak nie to kurwo konaj, do tych wierszy siê przekonaj
Jesteœ swój, ³apiesz moment swego ¿ycia pejzoner
Ju¿ nie chwytam siê brzytwy, bo po prostu nie tonê
Nie chwytam siê brzytwy, bo po prostu nie tonê
¯eby nasz rap nie zgin¹³, ¿eby siê szczêœliwie ¿y³o,
¯eby luxu by³o kilo, ¿eby nasz czas nie przemin¹³,
¯eby papier by³ nie bilon, ¿eby wci¹¿ tu by³a mi³oœæ,
¯eby syf ka¿dy pomin¹³, ¿eby zwyciê¿y³o stilo
¯eby nam siê u³o¿y³o, by do koñca git ju¿ by³o
By marzenie siê ziœci³o, ¿eby ka¿dy móg³ to przyj¹æ
Nie smuciæ siê, powróciæ do nas, œpiewaæ to, nuciæ
SLU, 06 ju¿ do koñca tak byæ musi
I by³y takie dni, ¿e na nic nie by³o si³
¯e cz³owiek by³ bezsilny i w tej bezsilnoœci gni³
Nie liczy³em na cuda, czy wierzy³em ze siê uda
Œmia³em siê z filmów, w których ludziom siê odmienia³
Parszywy los, z dnia na dzieñ bo w realu, dzieñ w dzieñ
Widzia³em co innego, wiem, ¿e wiesz o co mi biega
Wiedzia³ te¿ ka¿dy kolega, ju¿ w czasach podstawówki
Obdarci, biedni, lecz bystrzaki, nie pó³g³ówki
Mia³em co innego w planach, bez drugiego œniadania
Z ksi¹¿ka pod pach¹, ucieka³em w œwiat marzeñ
Od z³ych, codziennych zdarzeñ, do domu nie spieszno wracaæ
Waldas znów leczy kaca, wyniszcza³a go praca
Nie chc¹c uczyæ siê w ha³asach, ch³onê ¿ycie na streecie
Od pocz¹tku, ju¿ do koñca, nieœmiertelne Je¿yce
Spróbuj znaleŸæ dziewice, dok³adnie dziesiêæ lat temu
Wiedzia³em ¿e w tym jestem, nie bez powodu, celu
Wiêc inaczej ni¿ wielu znanych mi rówieœników
Wci¹¿ przy g³oœniku, z kartk¹ w zeszyciku
Zapisywa³em be³wy, ¿e bronx, bronx bez przerwy
Na ¿ycie pazerny mia³em ju¿ zszargane nerwy
24.03.06 on odszed³, a ja jestem na swoim
Ze slumsów ma³y ksi¹¿e, z kupa d³ugów, czy zd¹rzê
Wyprawiliœmy pogrzeb, i weŸ tu pomyœl m¹drze
I gdzie znów by³eœ Bo¿e
W chacie mam zmrok, znów odciêli mi pr¹d
Wole ulicy jazgot, o tej porze w dó³ fiasko
Czas wyruszyæ na miasto, czy chcia³em tam siaæ z³o
Jak ja takimi gardz¹, mia³em wybór, nie bardzo
Czy ba³em siê patrz¹c, dziœ na to z perspektywy
Pozbawiony mi³oœci, by³em w chuj nieszczêœliwy
To by³ mój ostatni dzwonek, na bycie w œwiecie ¿ywych
Ostatni dzwonek, na bycie w œwiecie ¿ywych
¯eby nasz rap nie zgin¹³, ¿eby siê szczêœliwie ¿y³o,
¯eby luxu by³o kilo, ¿eby nasz czas nie przemin¹³,
¯eby papier by³ nie bilon, ¿eby wci¹¿ tu by³a mi³oœæ,
¯eby syf ka¿dy pomin¹³, ¿eby zwyciê¿y³o stilo
¯eby nam siê u³o¿y³o, by do koñca git ju¿ by³o
By marzenie siê ziœci³o, ¿eby ka¿dy móg³ to przyj¹æ
Nie smuciæ siê, powróciæ do nas, œpiewaæ to, nuciæ
SLU, 06 ju¿ do koñca tak byæ musi
Praca, pasja, fart, trochê talentu
Oto wszystkie tajniki Rysiowego patentu
Kopalnia mêtu Kozak by³ tylko z nazwiska
Ale nigdy nie zapomnê, tego przeœmiesznego pyska
Upad³ wydawca, artysta, patrz¹c na to przez pryzmat
Nastêpstw i zdarzeñ, czy to jedno i to samo
96 od tego roku z rapu zarabiam siano
Wczeœniej pakowa³em w ten interes ca³y szmal
By ten syf na demach gra³, na ulicach by³ sza³
Wszêdzie dociera³a, moja plugawa mowa
Niecenzuralne s³owa, mój œwiat zdarzy³ zwariowaæ
Wielu z was ju¿ tu nie ma, kilku szybciej ch³onie ziemia
Zapomniana dzielnica i nic siê nie zmienia
Poza tym, ¿e mi wysz³o a ty nie szykuj dla mnie noszy
Dobrze wiesz, ¿e 5 lat temu nie da³byœ za mnie 5 groszy
Nie czuj siê przez to gorszy, bo kiedyœ by³eœ lepszy
Ja nie bêdê triumfowa³, g³upot nie bêdê pieprzy³
A do ciebie skarbie jedno, gdybym móg³ ciê przekonaæ
Mo¿e gdybym cofn¹³ czas, zechcia³aœ byœ mnie pokochaæ
¯eby nasz rap nie zgin¹³, ¿eby siê szczêœliwie ¿y³o,
¯eby luxu by³o kilo, ¿eby nasz czas nie przemin¹³,
¯eby papier by³ nie bilon, ¿eby wci¹¿ tu by³a mi³oœæ,
¯eby syf ka¿dy pomin¹³, ¿eby zwyciê¿y³o stilo
¯eby nam siê u³o¿y³o, by do koñca git ju¿ by³o
By marzenie siê ziœci³o, ¿eby ka¿dy móg³ to przyj¹æ
Nie smuciæ siê, powróciæ do nas, œpiewaæ to, nuciæ
SLU, 06 ju¿ do koñca tak byæ musi
Tot het einde moet het zo zijn
Zodat onze rap niet vergaat, zodat we gelukkig leven,
Zodat er een kilo luxe is, zodat onze tijd niet verstrijkt,
Zodat papier geen muntgeld is, zodat er nog steeds liefde is,
Zodat iedereen de rommel ontwijkt, zodat stijl overwint.
Zodat het ons goed gaat, zodat het tot het einde zo moet zijn,
Zodat dromen werkelijkheid worden, zodat iedereen dit kan aannemen.
Niet treuren, kom terug naar ons, zing dit, neurie het,
SLU, 06, het moet zo zijn tot het einde.
Van jaar tot jaar ouder, maar geestelijk nog steeds als een kind,
Ik wil niet meer wachten, de wereld ontvluchten,
Een bedreiging voor mezelf, hier ben ik, die hele
Oncontroleerbare vlo die altijd tegen de stroom in gaat.
Altijd een bezopen nek, altijd de gekte aan het draaien,
Altijd de klootzakken die me raken, maar de naasten altijd steunen.
Hier is de eerlijke praat als je het nog niet doorhad,
Tien jaar zijn voorbij, ik heb nog steeds de jeugdigheid.
Een platencontract, terug naar een decennium, armoede weg,
Armoede is een slechte zaak, ik wil die kut niet hebben.
En wat er ook gebeurt, ik wil hier geen onzin verkopen,
Maar armoede is als hoeren, ik laat ze niet binnen.
Ik kende het leven niet, de arme weet niet wat leven is,
Jullie geloven het, jullie weten zelf dat zo'n leven kut is.
Niet verdrinken in bewondering, geen kans op zulke fratsen,
Ik heb voor God gezworen dat ik niet eindig als die in de Bark zal zijn.
Anonieme steun, wie gaf de luizen te eten,
Ik spreek er open over, heb je meer, geef het terug.
Eet het niet alleen op, verstop het niet, hamstert niet,
Deel het met degene die sinds gisteren niets heeft gegeten.
Als niet, dan kut, sterf, overtuig je van deze verzen.
Je bent van ons, je pakt het moment van je leven,
Ik grijp niet naar de rand, want ik verdrink gewoon niet.
Ik grijp niet naar de rand, want ik verdrink gewoon niet.
Zodat onze rap niet vergaat, zodat we gelukkig leven,
Zodat er een kilo luxe is, zodat onze tijd niet verstrijkt,
Zodat papier geen muntgeld is, zodat er nog steeds liefde is,
Zodat iedereen de rommel ontwijkt, zodat stijl overwint.
Zodat het ons goed gaat, zodat het tot het einde zo moet zijn,
Zodat dromen werkelijkheid worden, zodat iedereen dit kan aannemen.
Niet treuren, kom terug naar ons, zing dit, neurie het,
SLU, 06, het moet zo zijn tot het einde.
En er waren zulke dagen dat er geen kracht was voor iets,
Dat de mens machteloos was en in die machteloosheid verging.
Ik rekende niet op wonderen, of geloofde dat het zou lukken,
Ik lachte om films waarin mensen zich omkeerden.
Een rot lot, van dag tot dag, want in de realiteit, dag na dag,
Ik zag iets anders, ik weet dat je weet waar ik het over heb.
Iedere vriend wist het ook, al in de basisschooltijd,
Verscheurd, arm, maar slim, geen halve garen.
Ik had andere plannen, zonder tweede ontbijt,
Met een boek onder mijn arm, vluchtte ik naar de wereld van dromen.
Van slechte, dagelijkse gebeurtenissen, ik had geen haast om naar huis te gaan.
Waldas geneest weer de kater, het werk maakte hem kapot.
Niet willen leren in de herrie, ik absorbeer het leven op straat,
Van begin tot eind, onsterfelijke Jeżyce.
Probeer de maagd te vinden, precies tien jaar geleden,
Ik wist dat ik hierin zat, niet zonder reden, doel.
Dus anders dan veel van mijn leeftijdsgenoten,
Altijd bij de luidspreker, met een blaadje in mijn schrift,
Schreef ik onzin, dat de Bronx, de Bronx zonder pauze.
Hongerig naar het leven had ik al gescheurde zenuwen.
24.03.06, hij is weg, en ik ben op mijn eigen,
Van de sloppenwijken, kleine prins, met een hoop schulden, of wat dan ook.
We organiseerden de begrafenis, en denk hier verstandig na,
En waar was je weer, God?
In de hut heb ik duisternis, ze hebben me weer van de stroom afgesloten.
Ik geef de voorkeur aan het straatgeluid, op dit uur is het een fiasco.
Het is tijd om de stad in te gaan, wilde ik daar kwaad zaaien?
Hoe ze me verachten, ik had de keuze, niet echt.
Was ik bang om te kijken, vandaag op dat vanuit perspectief,
Ontbrekend aan liefde, was ik verdomd ongelukkig.
Dit was mijn laatste bel, om in de wereld der levenden te zijn,
De laatste bel, om in de wereld der levenden te zijn.
Zodat onze rap niet vergaat, zodat we gelukkig leven,
Zodat er een kilo luxe is, zodat onze tijd niet verstrijkt,
Zodat papier geen muntgeld is, zodat er nog steeds liefde is,
Zodat iedereen de rommel ontwijkt, zodat stijl overwint.
Zodat het ons goed gaat, zodat het tot het einde zo moet zijn,
Zodat dromen werkelijkheid worden, zodat iedereen dit kan aannemen.
Niet treuren, kom terug naar ons, zing dit, neurie het,
SLU, 06, het moet zo zijn tot het einde.
Werk, passie, geluk, een beetje talent,
Dit zijn alle geheimen van Rysi's patent.
De mijn van de Kozak was alleen van naam,
Maar ik zal die belachelijke kop nooit vergeten.
De uitgever viel, de artiest, kijkend naar dit door de lens
Van gevolgen en gebeurtenissen, is het één en hetzelfde?
96, sinds dat jaar verdien ik geld met rap,
Eerder stopte ik al mijn geld in deze business.
Zodat deze rommel op demo's speelde, op straat was er gekte,
Overal bereikte mijn vuile taal,
Ongecensureerde woorden, mijn wereld kon gek worden.
Velen van jullie zijn hier al niet meer, enkelen worden sneller door de aarde opgeslokt,
Vergeten wijk en er verandert niets,
Behalve dat het mij is gelukt en jij niet moet voor mij zorgen.
Je weet goed dat je vijf jaar geleden geen vijf cent voor mij zou geven.
Voel je niet slechter daardoor, want je was ooit beter.
Ik zal niet triomferen, ik zal geen onzin praten.
En tegen jou, schat, als ik je kon overtuigen,
Misschien als ik de tijd terug kon draaien, zou je me willen liefhebben.
Zodat onze rap niet vergaat, zodat we gelukkig leven,
Zodat er een kilo luxe is, zodat onze tijd niet verstrijkt,
Zodat papier geen muntgeld is, zodat er nog steeds liefde is,
Zodat iedereen de rommel ontwijkt, zodat stijl overwint.
Zodat het ons goed gaat, zodat het tot het einde zo moet zijn,
Zodat dromen werkelijkheid worden, zodat iedereen dit kan aannemen.
Niet treuren, kom terug naar ons, zing dit, neurie het,
SLU, 06, het moet zo zijn tot het einde.