The Wishing Well
Part I: For your Journey
Destination unknown,
Steer this great ship through time and space.
Through cold and dark abyss
Are we falling into freefall,
Set the controls and steer that great ship, Mankind.
Through the black holes, past the asteroids, To safety.
As you take each others hand, And you reach into each others heart.
Pray that moment never crumbles away, And dies.
Becomes as the dusty books, The broken wings of butterflies.
Don't lose that moment of thought, That human touch.
So what if you're wrong? Still means so much?
And when you feel broken, And you look up to the stars.
When the humans could no longer love, Remember who you are.
And as mans time slips away, Through the alboss of fate,
Remember you are as a molecule,
Some fool of heart, Which willl always make things great.
You might well be wrong. Is it better to be happy , or be right?
Never let those eyes twinkle out. Just always walk in the light.
And carry the crazy, the wild, the exciteable, the child.
And when you fall to your knees, And your eyes are full of tears.
It's time to make things new. Listen to your heart. I beg you, Please
Part II: So by Sowest
As the first snowflakes fall, The toys in the window cast their spell.
On childrens eyes, Sparkle in the night.
Laying down to sleep, Per chance to dream.
Nothing left but ashes, Just a case, a date, a name.
So, plot a course Mr. Bligh, For Sou' by Sou' West.
These deep shark infested seas, Must do now what's for the best.
So, plot a course Mr. Bligh, For Nor' by Nor' East.
We must hold fast now,
With tears in our eyes and the thought of our Heaven is on our cheeks.
A coat of arms, a unicorn chained.
The lion, the dragon it sleeps, it's not slayne.
Born to slavery is human fate. I want to believe in something that's great.
I want to destroy these draconian laws, And self rule the heavens,
Closing all doors.
Then one day we woke up and said, "Maybe we'll change".
Until then, Throw a coin in the wishing well.
I saw church, I saw steeples, I saw colours, I saw people.
Harlequin and Columbine, Disneyland to Frankenstein.
(From the peolpe who brought you Einstein,
The people who brought you Tolstoy)
The people who brought you Lagerfelt and Klein,
Rockerfeller, Monet, and Charles Manson doing time.
Rotheschild, Pol Pot, and Chaplain if you must,
And the Vatican in all sincerity, It's in your Gold we trust.
Part III: We Talked
We talk music, we talk nothing, We talk girls, we talk nothing
In fact, all the things that made us who we are,
Candlelight and laughter, Wine and much much more.
Some get love, some get rich, Some get famous seven year itch.
But if you ever know exactly who you are
So uncultured, human rights, Are worth much more by far.
I saw coloured lights hanging from the trees
Celebrating who we are, this memory stayed with me.
But if you want to know exactly who you are,
Come to see the boys one night, Our music's set us free.
Hello morning filled with so much rain.
Don't think I can ever drink that much again.
Where's your sense of humour, The spirit of your youth.
Let's get our day and bag some weights, Tonight we'll just be rude.
They say this is the path, And final age of man,
The best is yet to come, Before we kick the can.
Question everything, Believe nothing.
They say this is the path, And final age of man.
Human culture, Human rights, We've all gone much too far.
So let's get out and hit some dirt, Before we ford a boat.
Hello morning, Hello pain.
Don't think I could ever drink that much again.
Question everything, Believe nothing.
We talk music, We talk nothing.
Part IV: Two Roads
Two roads entwined and never ending,
Two souls, upon each other are depending.
And in my mind, my heart. And in my heart new words.
Nude flesh, glowing in the halflight.
New words, that only they can understand.
The mortal man may know, You never let those feelings show.
This is the difference in the sun and the moon
So wrong, you don't know anything.
This is the difference in the positive and negative.
So right, but do you really want to fight.
Shear! Like a waterfall.
Two roads, Long and never ending.
Two souls, upon each other are depending.
Two roads, and down that long path they go.
And in my mind, my heart. And in my heart, new words.
Her thoughts, floating like an iceberg.
It's such a lot to call unpractical mandate
Keep it safe for your journey home.
Two roads, Long and never ending.
Two souls, upon eacch other are depending.
Two roads, and I took the one that's travelled.
Two roads, but you were always in the east and in the west
Two roads, shear like the raindrops on my tongue.
Maybe the twain someday shall meet.
De Wensput
Deel I: Voor jouw Reis
Bestemming onbekend,
Stuur dit grote schip door tijd en ruimte.
Door koude en donkere afgrond
Vallen we in vrije val,
Stel de besturing in en stuur dat grote schip, Mensheid.
Door de zwarte gaten, langs de asteroïden, Naar veiligheid.
Als je elkaars hand pakt, En je in elkaars hart reikt.
Bid dat dat moment nooit vergaat, En sterft.
Wordt als de stoffige boeken, De gebroken vleugels van vlinders.
Verlies dat moment van gedachte niet, Die menselijke aanraking.
Dus wat als je het mis hebt? Betekent nog steeds zoveel?
En als je je gebroken voelt, En je naar de sterren kijkt.
Wanneer de mensen niet langer konden liefhebben, Vergeet niet wie je bent.
En terwijl de tijd van de mens wegglijdt, Door de albedo van het lot,
Vergeet niet dat je als een molecuul bent,
Een dwaas van hart, Die altijd dingen geweldig zal maken.
Je zou wel eens ongelijk kunnen hebben. Is het beter om gelukkig te zijn, of gelijk te hebben?
Laat die ogen nooit doven. Loop altijd in het licht.
En draag de gekte, de wildheid, de opwinding, het kind.
En als je op je knieën valt, En je ogen vol tranen zijn.
Is het tijd om dingen nieuw te maken. Luister naar je hart. Ik smeek je, Alsjeblieft.
Deel II: Dus door Zuidwest
Als de eerste sneeuwvlokken vallen, Werpen de speelgoedjes in het raam hun betovering.
Op de ogen van kinderen, Sprankel in de nacht.
Liggend om te slapen, Misschien om te dromen.
Niets over dan as, Gewoon een geval, een datum, een naam.
Dus, plot een koers meneer Bligh, Voor Zuid' door Zuidwest.
Deze diepe haaien besmette zeeën, Moeten nu doen wat het beste is.
Dus, plot een koers meneer Bligh, Voor Noord' door Noordoost.
We moeten nu standhouden,
Met tranen in onze ogen en de gedachte aan onze Hemel op onze wangen.
Een wapen, een eenhoorn aan de ketting.
De leeuw, de draak slaapt, hij is niet gedood.
Geboren in slavernij is het menselijke lot. Ik wil in iets groots geloven.
Ik wil deze draconische wetten vernietigen, En zelf de hemelen regeren,
Alle deuren sluiten.
Dan op een dag werden we wakker en zeiden: "Misschien veranderen we."
Tot die tijd, Gooi een munt in de wensput.
Ik zag de kerk, ik zag torens, ik zag kleuren, ik zag mensen.
Harlekijn en Columbine, Disneyland tot Frankenstein.
(Van de mensen die je Einstein brachten,
De mensen die je Tolstoj brachten)
De mensen die je Lagerfeld en Klein brachten,
Rockefeller, Monet, en Charles Manson die zijn tijd uitzit.
Rothschild, Pol Pot, en Chaplin als je moet,
En het Vaticaan in alle oprechtheid, Het is in jouw goud dat we vertrouwen.
Deel III: We Praatten
We praten muziek, we praten niets, We praten meisjes, we praten niets.
Eigenlijk, al die dingen die ons maakten wie we zijn,
Kaarslicht en lachen, Wijn en nog veel meer.
Sommigen krijgen liefde, sommigen worden rijk, Sommigen krijgen beroemdheid zeven jaar jeuk.
Maar als je ooit precies weet wie je bent
Zo ongecultiveerd, mensenrechten, Zijn veel meer waard.
Ik zag gekleurde lichten hangen aan de bomen
Vierend wie we zijn, deze herinnering bleef bij me.
Maar als je precies wilt weten wie je bent,
Kom dan een nacht de jongens zien, Onze muziek heeft ons vrijgemaakt.
Hallo ochtend vol met zoveel regen.
Denk niet dat ik ooit zoveel kan drinken.
Waar is je gevoel voor humor, De geest van je jeugd.
Laten we onze dag krijgen en wat gewichten meenemen, Vanavond zullen we gewoon onbeschoft zijn.
Ze zeggen dat dit het pad is, En de laatste tijd van de mens,
Het beste moet nog komen, Voordat we de kan schoppen.
Vraag alles in twijfel, Geloof niets.
Ze zeggen dat dit het pad is, En de laatste tijd van de mens.
Menselijke cultuur, Mensenrechten, We zijn allemaal veel te ver gegaan.
Dus laten we naar buiten gaan en wat vuil raken, Voordat we een boot oversteken.
Hallo ochtend, Hallo pijn.
Denk niet dat ik ooit zoveel kan drinken.
Vraag alles in twijfel, Geloof niets.
We praten muziek, We praten niets.
Deel IV: Twee Wegen
Twee wegen verstrengeld en eindeloos,
Twee zielen, van elkaar afhankelijk.
En in mijn geest, mijn hart. En in mijn hart nieuwe woorden.
Naakt vlees, gloeiend in het schemerlicht.
Nieuwe woorden, die alleen zij kunnen begrijpen.
De sterfelijke man kan weten, Je laat die gevoelens nooit zien.
Dit is het verschil tussen de zon en de maan
Zo verkeerd, je weet niets.
Dit is het verschil tussen positief en negatief.
Zo goed, maar wil je echt vechten?
Scherp! Als een waterval.
Twee wegen, Lang en eindeloos.
Twee zielen, van elkaar afhankelijk.
Twee wegen, en langs dat lange pad gaan ze.
En in mijn geest, mijn hart. En in mijn hart, nieuwe woorden.
Haar gedachten, drijvend als een ijsberg.
Het is zo veel om onpraktische mandaten te noemen.
Houd het veilig voor je reis naar huis.
Twee wegen, Lang en eindeloos.
Twee zielen, van elkaar afhankelijk.
Twee wegen, en ik nam de weg die bewandeld is.
Twee wegen, maar jij was altijd in het oosten en in het westen.
Twee wegen, scherp als de regendruppels op mijn tong.
Misschien zullen de twee ooit elkaar ontmoeten.